Filatelistyka, malarstwo, turystyka

Znaczki pocztowe z XIX wieku (w przygotowaniu)

Pierwszy znaczek pocztowy, który zastąpił dawne opłaty listowe pojawił się w Wielkiej Brytanii w roku 1840. Był to słynny „Penny Black”. Wzorem dla pierwszego znaczka był medal z portretem młodej królowej Wiktorii, wybity w 1837 roku. Twórcą medalu był William Wyon, natomiast na potrzeby rytowników skopiował go grafik Henry Courbould.
6 maja 1840 roku wprowadzono go do obiegu. Miał nominał 1 pensa i był koloru czarnego. Z tych dwóch powodów otrzymał nazwę Penny Black (czarna jednopensówka). Zabezpieczeniem przed fałszerstwem miało być zastosowanie papieru ze znakiem wodnym i umieszczenie na znaczku trudnych do sfałszowania ornamentów. Wielka Brytania była wówczas u szczytu potęgi – była najbardziej uprzemysłowionym krajem świata. Pomysł z opłacaniem przesyłek pocztowych za pomocą drukowanych obrazków o różnej wartości chwycił i zaczął być z powodzeniem stosowany także przez poczty innych krajów. Wkrótce używanie znaczków pocztowych do opłat za przesyłki pocztowe stało się powszechne – przyjęte na wszystkich kontynentach, w całym ówczesnym świecie. Przykłady prezentowane poniżej powinny potwierdzić to zdanie. Początkowo numerowałem kolejne znaczki (numeracja była tylko porządkowa i dotyczyła wyłącznie moich zbiorów) lecz postanowiłem ja usunąć – a to z tego powodu, że choć minęło już ponad sto lat od tamtych czasów, wciąż odnajdują się kolejne znaczki pochodzące z drugiej połowy XIX wieku. Przy okazji prezentowania tych znaczków pozwoliłem sobie na krótkie komentarze dotyczące historii państw emitujących znaczki pocztowe lub losów ludzi pokazanych na tych znaczkach. Najczęściej są to ówcześni władcy tych państw, monarchowie lub ich bohaterowie narodowi. Choć nie tylko; znajdą się tu także starożytni bogowie, herby państwowe oraz personifikacje takich pojęć jak: handel, pokój, czy też po prostu stylizowane cyfry dotyczące opłat pocztowych. A jaka różnorodność walut i systemów monetarnych!. Świat pokazany na tych znaczkach to świat minionego, zapomnianego a niezwykle ciekawego, XIX wieku. Ten świat zniknie ostatecznie dopiero po I wojnie światowej.

**********************************************************************************************************************************************************************************************

1854 Cesarstwo Francuskie (Empire Francaise)  Prezentowany znaczek pocztowy jest jednym z najstarszych znaczków pocztowych Francji i świata. Pochodzi z roku 1854, czyli wydany został w drugim roku istnienia II Cesarstwa Francuskiego.  Na znaczku przedstawiony został cesarz Francuzów Napoleon III,  właściwie Karol Ludwik Napoleon Bonaparte, który był bratankiem Napoleona Bonaparte.  Po rewolucji lutowej w 1848 roku został wybrany do Zgromadzenia, a w grudniu został wybrany prezydentem II Republiki. Prezydentem Francji był w latach 1848-1852. W grudniu 1851 roku w drodze zamachu stanu uchylił konstytucję i rozwiązał Zgromadzenie Prawodawcze. 2 grudnia 1852 roku, po uchwale Senatu i plebiscycie ludowym, proklamował się dziedzicznym Cesarzem Francuzów „z łaski Bożej i woli narodu”, jako Napoleon III. Cesarzem Francuzów (Empereur des Français) był w latach 1852-1870. W lipcu 1870 roku rząd francuski, sprowokowany propozycjami obsadzenia tronu hiszpańskiego przez członka pruskiej dynastii Hohenzollernów, wypowiedział Prusom wojnę. Do września wojska pruskie zdobyły Sedan, biorąc do niewoli 100 tys. żołnierzy francuskich i samego cesarza. Kapitulacja Napoleona III i poddanie przez niego swej armii Prusom, wywołały szok i oburzenie części Francuzów. W wielkich miastach z Paryżem na czele żądano likwidacji Cesarstwa, przywrócenia rządów republikańskich i kontynuowania wojny z Prusami. 4 września 1870 roku ogłoszono powstanie III Republiki i Rządu Obrony Narodowej, na którego czele stanął umiarkowany republikanin Leon Gambetta. Napoleon III, po ogłoszeniu III Republiki we wrześniu 1870 roku, po zakończeniu wojny z Prusami oraz powrocie z niewoli w Kassel, emigrował do Anglii, gdzie zmarł w 1873 roku po nieudanej operacji na kamicę nerkową.

*****************************************************************************************************************************************************************************************
59 1861-65 Prusy (Preussen) Znaczek pochodzi z okresu, kiedy Niemcy jeszcze nie zostały zjednoczone w jeden organizm nazwany Cesarstwem Niemieckim (po zwycięstwie nad Francją w 1871 roku), pod berłem pierwszego cesarza Wilhelma I Hohenzollerna. W 1861 roku było to królestwo Prus, którym w tym czasie zaczął władać Wilhelm I. W 1849 roku, kiedy podjęto pierwszą próbę zjednoczenia Niemiec pod berłem króla Prus, jego poprzednik Fryderyk Wilhelm IV odrzucił koronę cesarską. To premier Prus Otto von Bismarck jest właściwym twórcą Cesarstwa Niemieckiego (zostanie jego kanclerzem). W 1866 roku, po wojnie Prus ze Związkiem Niemieckim, któremu przewodniczyła Austria, i po klęsce wojsk austriackich pod Sadową, Prusy będą już zdecydowanie dominować wśród państw niemieckich. Najpierw, w 1867 roku uchwalona zostanie konstytucja Związku Północnoniemieckiego a po wojnie prusko-francuskiej Cesarstwo Niemieckie. Ciekawy był system walutowy królestwa Prus: 12 fenigów (pfennig) składało się na 1 srebrny grosz (silbergroschen). Z kolei 60 kreuzerów równało się 30 srebrnym groszom i 1 talarowi (thaler). Prezentowany znaczek ciekawy jest także ze względu na wyraźny, czytelny stempel pocztowy: Dortmund 26.1.66.

****************************************************************************************************************************************************************

b1 1866 Belgia (Belgique) W 1790 roku, w wyniku powstania antyaustriackiego utworzono Zjednoczone Stany Belgijskie (przywrócono starożytna nazwę pochodzącą od celtyckich Belgów). W okresie napoleońskim kraj znalazł się pod władzą Francji. Po Kongresie Wiedeńskim, w latach 1815-1830 Belgia wraz z Holandią tworzyła Królestwo Zjednoczonych Niderlandów. W 1830 roku, w wyniku rewolucji, Belgia uzyskała niepodległość. W 1831 roku uchwalono konstytucję i powołano na tron Leopolda I z dynastii sasko-koburskiej. Pierwszy król Belgów sztukę wojenną poznawał w armii rosyjskiej – od 1805 roku pozostawał w służbie cesarza rosyjskiego Aleksandra I. W 1831 roku, dzięki poparciu Anglii i Francji, został obrany królem Belgii. Dzięki temu poparciu uzyskał w 1839 roku uznanie niepodległości Belgii przez Holandię. Znaczek z podobizną pierwszego króla Belgów wydrukowano 1 stycznia 1886 roku.

**************************************************************************************************************************************************************

1867 Cesarstwo Francuskie (Empire Francaise) Znaczek prezentuje oczywiście cesarza Napoleona III – z wieńcem laurowym na skroniach, będącym nagrodą za sukcesy polityczne i gospodarcze Francji pod jego panowaniem. We wrześniu 1854 roku Francja, wraz z Wielką Brytanią interweniowały w wojnie rosyjsko-tureckiej po stronie Turcji. Na Półwyspie Krymskim rozegrały się ciężkie walki, z których sprzymierzeni w końcu wyszli zwycięsko. W traktacie pokojowym, zawartym w Paryżu w 1856 roku główne korzyści uzyskała Wielka Brytania, umacniając swą imperialną potęgę w basenie Morza Śródziemnego, Rosja została upokorzona, Imperium tureckie ocalone na dalszych kilkadziesiąt lat, a Francja straciła 100 tys. żołnierzy. W 1859 roku Napoleon III poprowadził 100 tys. armię na pomoc Królestwu Sardynii (Piemontu), zaatakowanemu przez wojska austriackie. Zostały one pobite przez Francuzów pod Magentą i Solferino w Lombardii. Klęska Austrii wywołała na terenie Włoch szereg powstań narodowościowych – wszystkie dotąd odrębne państewka, przyłączyły się wraz z Królestwem Obojga Sycylii, ale bez Państwa Kościelnego, do Królestwa Sardynii (czyli Piemontu), co w efekcie doprowadziło do wskrzeszenia jednolitego państwa włoskiego. Po wojnie włoskiej Francja nie miała już żadnych sukcesów w swej zagranicznej polityce w Europie. Gdy wybuchło powstanie styczniowe w Polsce, w 1863 r., Napoleon III nie nie zrobił nic, mimo pierwotnych obietnic przyjścia z pomocą Polakom, gdyż utrzymywał wtedy dobre stosunki z Rosją. Wolał w tym czasie zdobywać kolonie. W północnej Afryce Francuzi umocnili się w Algierii i opanowali Maroko oraz Tunis. W środkowej Afryce zajęli terytoria Senegalu, Gwinei, Dahomeju, Gabonu i Wybrzeża Kości Słoniowej, natomiast na Oceanie Indyjskim wyspę Madagaskar. W Egipcie francuski inżynier Ferdynand Lesseps zaprojektował i nadzorował budowę Kanału Sueskiego, oddanego do użytku w 1869 roku. Na Bliskim Wschodzie francuski korpus ekspedycyjny zajął Syrię, a w Indochinach terytoria Annamu i Kambodży. W Chinach wspólna wyprawa wojskowa Francji i Anglii umocniła ich przywileje handlowe w tym wielkim państwie. Jedyną porażką w ekspansji zamorskiej II Cesarstwa była przegrana wojna o uzależnienie Meksyku. Prawie przez cały czas istnienia II Cesarstwa francuskiego, gospodarka kraju rozwijała się względnie intensywnie, stymulowana zwłaszcza rozwojem przemysłu. Najbardziej rozbudowały się przemysły tekstylny i ciężki. Burzliwie rozwijał się transport, dzięki budowie w całym kraju linii kolejowych. Także marynarka handlowa Francji stała się potęgą, drugą po angielskiej. Przebudowane i rozbudowane zostały duże miasta: Paryż, Lyon, Marsylia. Otrzymały one oświetlenie gazowe, wodociągi, kanalizację, autobusy konne. Zaczęto stosować konstrukcje stalowe w budownictwie dworców kolejowych, hal targowych, mostów.

*****************************************************************************************************************************************************************************************

1.jpg 1867 Cesarstwo Austro-Węgier  – Austria była w XIX wieku jedną z głównych potęg europejskich (obok Anglii, Rosji, Prus i Francji). Jednak w II połowie XIX wieku potęga ta zaczęła słabnąć. W konflikcie z Francją i Piemontem w 1859 roku utraciła Lombardię. Odebrano jej Wenecję. W 1866 roku w bitwie pod Sadową Austria została pobita przez Prusy, które od tej pory zaczęły dominować w całym obszarze niemieckojęzycznym. Na prezentowanym znaczku przedstawiono głowę Merkurego. Merkury w tamtych czasach był alegorią handlu, zrozumiałą w większości krajów europejskich. Pokazany znaczek nie ma jeszcze wydrukowanej nazwy kraju, z którego pochodzi ani nominału. Znaczki były wycinane z arkusza (tzw. znaczki gazetowe). Używane były w całym cesarstwie austro-węgierskim, także w Polsce, w zaborze austriackim. Polski, mimo zrywu powstańczego w 1863 roku, nadal nie było na mapach świata.

******************************************************************************************************************************************************************************************
1867Cesarstwo Austro-Węgier – Znaczek z podobizną cesarza Franciszka Józefa I drukowany był w olbrzymich nakładach przez pocztę austriacką począwszy od czerwca 1867 roku; w użyciu pozostawał do 31.10.1884 roku. Znaczek z wizerunkiem cesarza zaprojektował A.Scharff, sztych wykonał prof. Tautenhayn. Na znaczku widoczny jest czytelny stempel: „Linz, 9/7, 11-12 Morg., 74.”. Franciszek Józef z dynastii habsbursko-lotaryńskiej objął tron cesarski Austrii w 1848 roku, po stłumieniu rewolucji w Austrii i na Węgrzech. Był bratankiem i następcą Ferdynanda I, który abdykował w czasie Wiosny Ludów. W 1867 roku został także królem Węgier. Na znaczku wydrukowano tylko jego nominalną wartość (5 kreuzerów); nazwa kraju nie była potrzebną – wystarczyła twarz monarchy.
***********************************************************************************************************************************************************************************************
2.jpg

1867-1868 Chile – państwo rozciągające się nad Pacyfikiem wzdłuż zachodniego wybrzeża Ameryki Południowej, odkryte w 1536 roku przez Diego de Almagro. Kolonia hiszpańska do 1810 roku. Znaczek przedstawia odkrywcę Ameryki – Krzysztofa Kolumba (1451-1506), właściwie nazywającego się Cristoforo Colombo, a w Hiszpani nazywanego Cristobal Colon. Ten żeglarz i podróżnik włoski w służbie hiszpańskiej, w 1492 roku, w trakcie swej pierwszej wyprawy dotarł do wysp archipelagu Bahama, do wybrzeży Kuby i Haiti (Santo Domingo). Przekonany, że dotarł do Azji Wschodniej, odbył kolejne trzy wyprawy, w trakcie których dotarł do szeregu wysp i wschodnich wybrzeży Ameryki Środkowej i Południowej (półwysep Jukatan i delta Orinoko. Nosił tytuł Wielkiego Admirała i wicekróla odkrytych krajów. Jednak na skutek intryg stracił królewską łaskę i godności; zmarł w zapomnieniu. Znaczek kosztował 20 centavos (1peso = 100 centavos).

******************************************************************************************************************************************************************************************************************

bay3.jpg 1867-1869 Bawaria (Bayern)- Znaczek wydano przed reformą monetarną w 1875 roku, kiedy wprowadzono marki i fenigi (100 fenigów = 1 marka). Do 1875 roku system ten był bardziej skomplikowany: 60 kreuzerów (grajcarów) równało się 1 guldenowi lub 1 florenowi. Także 30 srebrnych groszy równe było 1 florenowi. Znaczek, o wartości nominalnej 3 kreuzerów, pochodzi z czasów kiedy Bawaria była niezależnym królestwem, pozostającym nawet poza utworzonym przez Otto von Bismarcka Związkiem Północnoniemieckim (podobnie jak Wirtembergia i Badenia). Dopiero w 1871 roku Bawaria znalazła się w składzie Rzeszy Niemieckiej (Deutsche Reich), której cesarzem został Wilhelm I (do tego czasu król Prus).

*****************************************************************************************************************************************************************************************

b2b3b43.jpg

1869 Belgia (Belgique) – Postać pokazana na znaczkach 10 i 25c to drugi król Belgów Leopold II panujący od 1865 roku, syn pierwszego króla belgijskiego, Leopolda I (który był wujem brytyjskiej królowej Wiktorii). Ciekawe są także stemple pocztowe – można odczytać nazwy miast, z których wysyłano przesyłki listowe i daty przyjęcia przesyłek przez pocztę – między innymi można odczytać wyraźny napis „BRUGES (STATION)” i datę: marzec 1893. Znaczek kosztował zaledwie 1 centyma (1 franc = 100 centimes).

*************************************************************************************************************************************************************************************
31 1870 Portugalia (Portugal) – Znaczek z wytłoczonym wizerunkiem króla Ludwika I z dynastii Bragança, panującego od 11 listopada 1861 roku do 19 października 1889 roku, wydrukowano w listopadzie 1870 roku. Więcej informacji o tym królu i jego czasach podano przy opisie znaczków z lat 1882-83.
****************************************************************************************************************************************************

 

 

 

 

 

 

 

1871-1872 Republika Francuska (Republique Francaise)   Na prezentowanych znaczkach przedstawiono głowę bogini Ceres (Cerery) – w mitologii rzymskiej bogini wegetacji i urodzajów (utożsamianej z grecką Demeter). Jej rodzeństwo to: Junona, Westa, Neptun i Pluton. Była jedną z najstarszych oryginalnych rzymskich bogiń. Kult Ceres był popularny wśród plebejuszy. Jej święto „Cerialia”  (Ceriales) obchodzono 12 kwietnia. W trakcie uroczystości ofiarowano bogini pierwsze snopki zbóż. Wybór tej bogini jako symbolu republikańskiej Francji jest znaczący. Trzeba było odbudować znaczenie Francji na arenie międzynarodowej.  Szok i oburzenie po sromotnie przegranej wojnie z Prusami doprowadziły do likwidacji Cesarstwa i przywrócenia rządów republikańskich. 4 września 1870 roku ogłoszono powstanie III Republiki i Rządu Obrony Narodowej, na którego czele stanął umiarkowany republikanin Leon Gambetta.

*************************************************************************************************************************************************************************************

zn10.jpg 1870-1893 Kanada (Canada) – Kolonia brytyjska do 1868 roku – potem Dominium brytyjskie. Na znaczku głowa (profil) królowej wielkiego Imperium Brytyjskiego – Wiktorii, z dynastii hanowerskiej, najdłużej panującej monarchini europejskiej (1837-1901). Wnuczka Jerzego III, objęła tron po Wilhelmie IV, który nie pozostawił po sobie następcy. W 1840 roku poślubiła księcia Alberta (z dynastii Sachsen-Coburg-Gotha.  Jej panowanie (tzw. era wiktoriańska) przypadło na okres rozkwitu przemysłowego i wzmożonej ekspansji kolonialnej Wielkiej Brytanii. Brytyjska Kanada oparła się ekspansji Stanów Zjednoczonych. Przebieg granicy amerykańsko-kanadyjskiej Amerykanie i Brytyjczycy ustalili ostatecznie w 1846 roku. W 1859 roku wprowadzono reformę monetarną. Przed ta datą 12 pensów równało się 1 szylingowi, po 1859 roku 100 centów = 1 dolar.

***************************************************************************************************************************************************************************************

1872 Rzesza Niemiecka (Deutsches Reich) – Pierwsze znaczki emitowane przez Cesarstwo Niemieckie proklamowane w 1871 roku, powstałe na fali euforii po zwycięstwie Prus w wojnie francusko-pruskiej. Cesarzem został Wilhelm I – król Prus, kanclerzem główny jego twórca – Otto von Bismarck. Znaczki: drugi i czwarty nie są identyczne; różnią się wielkością tarczy na piersiach wytłaczanego orła. Interesujące są także stemple z miasta Mainz, z roku 1872 i 1873. Na północy Niemiec do 1875 roku obowiązywał system monetarny, według którego 30 srebrnych groszy (lub po prostu groszy) było równych 1 talarowi. Na południu (jak już o tym wspomniano przy omawianiu znaczka z Bawarii) 60 kreuzerów (krajcarów) równało się 1 guldenowi. W 1875 roku uporządkowano system – odtąd w całym cesarstwie 100 fenigów równało się 1 marce.

deu3.jpg


*****************************************************************************************************************************************************************

1874 Węgry (Magyar Kir. Posta)- Królewska Poczta Węgier. Znaczek wydano już po niepokojach „Wiosny Ludów”. Władcą monarchii austriackiej, właśnie od 1848 roku był Franciszek Józef I z dynastii Habsburgów. Niepokoje na Węgrzech zmusiły go jednak do złagodzenia polityki. Po klęsce Austrii w bitwie z Prusami pod Sadową (1866), Franciszek Jóżef zdecydował się w 1867 roku przekształcić Austrię w monarchię austro-węgierską o ustroju konstytucyjno-parlamentarnym.  W ten sposób powstały cesarsko-królewskie Austro-Węgry. Franz Josef I, cesarz Austrii i król Węgier, starał się kontynuować politykę wielkomocarstwową – teraz już w przymierzu z Cesarstwem Niemieckim, powstałym w 1870 roku (po pokonaniu Francji), oraz podejmując ekspansję na Bałkanach (Bośnia, Hercegowina). W 1873 roku zawarł sojusz z cesarzem niemieckim i z carem Rosji. Jednak konflikt interesów na Bałkanach doprowadził do ochłodzenia stosunków z Rosją. W 1879 roku ponownie sprzymierzył się z Niemcami. Od 1878 roku Austro-Węgry okupowały, a w 1908 roku zaanektowały Bośnię i Hercegowinę. To Franciszek Józef I w 1914 roku wypowiedział wojnę Serbii, rozpoczynając tym samym I wojnę światową, choć pewnie nie zdawał sobie wówczas sprawy z konsekwencji tego czynu. Na znaczku, nad kopertą z cyfrą 5, przedstawiono koronę świętego Stefana, pierwszego króla Węgrów. Znaczek miał wartość nominalną 5 krajczarów (po niemiecku kreuzer). W tym czasie 100 krajczarów równało się 1 forintowi (a dla Austriaków 1 guldenowi). W roku 1900 na terytorium Węgier wprowadzono nową walutę: 1 korona (Krone) = 100 filler (Heller).

*******************************************************************************************************************************************************

1874Czarnogóra (Montenegro) Znaczki z wizerunkiem księcia Mikołaja I zaczęto wydawać w 1874 roku a zakończono drukowanie w 1893 roku (łącznie były 4 wydania, wszystkie drukowane w Państwowej Drukarni w Wiedniu). Na znaczku przedstawiono Mikołaja I Petrowicza-Niegosza (1841-1921), który od 1860 roku był księciem, a w latach od 1910 do 1918 królem Czarnogóry (Montenegro). Czarnogóra aż do 1874 roku formalnie należała do Turcji, potem została odrębnym księstwem, a od roku 1910 -  królestwem. W czasie swego panowania Mikołaj I podwoił terytorium państwa i uzyskał jego niepodległość (potwierdzoną na Kongresie Berlińskim w 1878 roku). Jeszcze przed I wojną światową, w październiku 1912 roku Czarnogóra podpisała sojusz z Bułgarią i wypowiedziała wojnę Turcji, przystępując do Ligi Bałkańskiej. Po I wojnie światowej, w 1918 roku, Mikołaj I został zdetronizowany. W czasie pierwszej wojny światowej Czarnogóra okupowana była przez wojska austro-węgierskie a po wojnie, w 1919 roku, weszła w skład Królestwa SHS (Serbii, Chorwacji i Słowenii). W czasie drugiej wojny światowej Czarnogórę okupowały wojska włoskie. W 1945 roku weszła w skład Federacyjnej Republiki Jugosławii.

*******************************************************************************************************************************************************

deu2.jpg 1875-1877 Cesarstwo Niemieckie (Deutsches Reich) – Znaczek wydany w cesarskiej Rzeszy Niemieckiej, powstałej w 1871 roku, już po reformie monetarnej przeprowadzonej w 1875 roku, koniecznej dla ujednolicenia waluty wewnątrz Rzeszy złożonej z czterech królestw, osiemnastu księstw i trzech wolnych miast. Dla przypomnienia: Wcześniej w północnych krajach Rzeszy używano groszy (lub srebrnych groszy) i talarów (30groszy = 1 talar), a w krajach południowych kreuzerów (grajcarów) i guldenów (60 kreuzerów = 1 gulden). Znaczek o wartości 5 fenigów ostemplowano w Bochum 4 grudnia 1887 roku.

******************************************************************************************************************************************************************************

1875-1879 Rosja - Znaczek pocztowy za 8 kopiejek z godłem Rosji : dwugłowym, białym orłem na czerwonym polu. Znaczek wydany został w czasie panowania cara Aleksandra II (1818-1881), syna Mikołaja I, z dynastii Romanowów, panującego od 1855 roku. Rozpoczął od reform: uwłaszczenia chłopów w1861 roku, reformy samorządowej, sądowniczej i wojskowej – później jednak zwalczał wszelkie radykalne ruchy społeczne. W Polsce po wybuchu powstania styczniowego (1863) nastąpiły represje i prześladowania. Aleksander II został zabity w zamachu przeprowadzonym przez organizację rewolucyjną Narodna Wola. Zabił go Polak, anarchista – Ignacy Hryniewiecki. Jeśli chodzi o walutę, to w tym przypadku nie ma problemów: 1 rubel = 100 kopiejek.

****************************************************************************************************************************************************************

fra1.jpg

1876-1881 Francja (Republique Francaise) – Te niepozorne znaczki przedstawiają  postaci alegoryczne „Pokój” i „Handel” trzymające się za ręce na tle kuli ziemskiej . Figury te często umieszczane były także na frontonach domów handlowych – nie tylko we Francji, ale także w szeregu innych krajów europejskich.  Znaczek o nominale 3 centymów (z 1880 roku) powiększyłem po to, aby postaci, o których mowa były lepiej widoczne. Znaczki wydano już po przegranej wojnie z Prusami, po upadku Drugiego Cesarstwa (Napoleona III) i po Komunie Paryskiej, w czasach III Republiki (konstytucję przyjęto ostatecznie w 1875roku). Usilnie starano się odbudować utracony prestiż i znaczenie Francji. Utratę Alzacji i części Lotaryngii Francja rekompensowała sobie podbojami kolonialnymi w Afryce i Azji. Mimo tego, w porównaniu z rosnącym w potęgę Cesarstwem Niemieckim, Francja była poważnie osłabiona – stąd i znaczki skromniutkie. Waluta: 1 franc = 100 centimes

***********************************************************************************************************************************************************************

6.jpg

1876 Portugalia (Portugal) – Niezbyt ciekawy, jednobarwny znaczek wartości 2,5 reis (w owalu napisano słownie „dois reis e meio” – dwa i pół reis’a), wydrukowany na cienkim papierze w czasach kiedy Portugalia przestawała już być znaczącą potęgą kolonialną, choć wciąż posiadała jeszcze szereg bogatych, zamorskich posiadłości, przede wszystkim Angolę i Mozambik w Afryce. W tym czasie Portugalia była monarchią parlamentarną – w latach 1861-1889 królem Portugalii był Ludwik I. W Królestwie Portugalii aż do 1912 roku obowiązywał system monetarny, w którym 1 Milreis = 1000 (tysiąc) Reis. Dopiero po 1912 roku wprowadzono system 1:100 (1 Escudo = 100 Centavos).

************************************************************************************************************************************************************************

1876 Islandia W czasie, kiedy przy wymianie korespondencji posługiwano się takimi znaczkami, Islandia należała do Danii (od roku 1380). Skandynawowie rozpoczęli kolonizację wyspy już w IX wieku. W 930 roku utworzono Althing, zgromadzenie krajowe, a w1056 roku ustanowiono na wyspie pierwsze biskupstwo. W 1262 roku wyspę podporządkował sobie król Norwegii Hakon IV. W 1380 roku Islandia wraz z Norwegią przeszły pod panowanie Danii. W 1550 roku duński król Chrystian III wprowadził luteranizm. Autonomię wyspa uzyskała dopiero w roku 1903 a niepodległym państwem została w roku 1918 (jednak przy zachowaniu unii personalnej z Danią). Proklamowanie republiki nastąpiło w roku 1944. Szkoda, że znaczek jest uszkodzony. Mimo, iż z tego powodu nie ma on wartości pieniężnej, ma niewątpliwe wartości poznawcze. Można np. dowiedzieć się, że jednostką monetarną w Islandii była w tym czasie korona, która dzieliła się na 100 Aurarów (ten znaczek kupowano za 10 aurarów. 

**************************************************************************************************************************************************************************************

1878 Chile - znaczki o nominałach 2 i 5 centavos (100 centavos = 1 peso) przedstawiają znowu Krzysztofa Kolumba  (i to w takiej samej pozie jak na znaczku nr 2 z 1867 roku), tylko z dodatkowymi ornamentami i w innym kolorze. Ciekawostką jest wyraźny stempel pocztowy pozwalający odczytać: „Santiago, Chile, oraz datę 96 (1896).

W trakcie swej pierwszej wyprawy (1492-1493), płynąc trzema statkami : „Santa Maria”, „Pinta” i „Nina”, odkrył Morze Sargassowe i dotarł do wysp archipelagu Bahama, do wybrzeży Kuby i Haiti (Santo Domingo). Przekonany, że dotarł do Azji Wschodniej, odbył kolejne trzy wyprawy, w trakcie których dotarł do szeregu kolejnych wysp i do wschodnich wybrzeży Ameryki Środkowej i Południowej. W drugiej wyprawie (1493-1496) odkrył Dominikę, Marie Galante, Gwadelupę, Antiguę, Puerto Rico i Jamajkę. W trzeciej wyprawie (1498-1500) dotarł 1 sierpnia 1498 roku do stałego lądu – delty Orinoko i odkrył Trynidad. Wreszcie czwarta wyprawa dokonana w latach 1502-1504 opłynęła wschodnie wybrzeże półwyspu Jukatan i Ameryki Środkowej. Kolumb niedługo cieszył się tytułami Wielkiego Admirała i wicekróla odkrytych krajów. Intrygi na dworze doprowadziły do utraty królewskiej łaski i godności; zmarł w zapomnieniu. Zmarł w przekonaniu, że dotarł do Azji Wschodniej.

W czasie, kiedy wydano prezentowane znaczki, w Chile rządziła koalicja liberałów i radykałów. W następnym, 1879 roku, rozpocznie się wojna o saletrę i dostęp do Pacyfiku z Peru i Boliwią (zakończona w 1884r), z której zwycięsko wyjdzie Chile.

**********************************************************************************************************************************************************************

7.jpg 1879 Włochy (Italia) – Bardzo ciekawy znaczek włoski, wydany zaledwie po 19 latach od utworzenia państwa włoskiego. Przedstawia króla Humberta I (Umberto I), panującego w latach 1878-1900, syna pierwszego króla włoskiego Wiktora Emanuela II, któremu z pomocą Garibaldiego i Cavoura, oraz w sojuszu z Francją, udało się w 1861 roku zjednoczyć Włochy. Umberto I urodził się w Turynie w 1844 roku. Na tron wstąpił w roku 1878. W kwestiach wewnętrznych jego rządy były oparte na systemie konstytucyjno-parlamentarnym. W sprawach zagranicznych popierał politykę zbliżenia z Niemcami, prowadzoną przez premiera Francesco Crispi’ego. W czasie jego panowania, w 1882 roku, po rozpadzie Świętego Przymierza, Włochy zawarły z Niemcami i Austro-Węgrami trójprzymierze, które miało chronić Włochy przed francuską polityką kolonialną w Afryce. W 1887 roku premier Crispi odnowił trójprzymierze z Niemcami i Austro –Węgrami, i zapoczątkował włoską ekspansję kolonialną. W 1881 Włosi zajęli Erytreę i Somalię. Premier został dymisjonowany po klęsce pod Aduą w 1896 roku, gdzie armia włoska przegrała sromotnie z wojskami etiopskimi. Abisyński (czyli etiopski) władca, cesarz Menelik, zmusił Włochów do rezygnacji z próby podporządkowania sobie Abisynii, i do wycofania się aż do nadbrzeżnej Erytrei. Król Humbert I zginął tragicznie – został zamordowany przez anarchistę w roku 1900, w Monza. Była to zemsta za „krwawą łaźnię w Mediolanie”. Następcą Humberta I będzie Wiktor Emanuel III. Nominał znaczka zapisano słownie „centesimi venti”, czyli 20 centesimi (1 Lira = 100 centesimi).

************************************************************************************************************************************************************************
030 1879 Bośnia i Hercegowina – Trudno domyślić się, że to właśnie znaczek z Bośni i Hercegowiny. To jednak pewne. Na znaczku przedstawiono dwugłowego orła z herbem – takie znaczki wydrukowano w lipcu 1879 roku, kiedy kraj ten od roku (od 1878 roku) pozostawał pod okupacją cesarsko-królewskich Austro-Węgier. W 1908 roku Bośnia i Hercegowina została oficjalnie włączona do Austro-Węgier i została wspólnym krajem koronnym (kondominium) części austriackiej i węgierskiej.
*****************************************************************************************************************************************************
 

1880 Hong-Kong- Na znaczku brytyjskiej kolonii położonej u wybrzeży Chin przedstawiono największą władczynię tamtych czasów – brytyjską królową Wiktorię I, żyjącą w latach 1819-1901. 20 czerwca 1837 roku została królową Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii, a 1 maja 1876 roku również cesarzową Indii.  Wiktoria pochodziła z dynastii hanowerskiej, była najdłużej panującą monarchinią europejską (1837-1901). Wnuczka Jerzego III, objęła tron po Wilhelmie IV, który nie pozostawił po sobie następcy. Jej ojciec, młodszy brat Jerzego IV i Wilhelma IV, zmarł kiedy miała osiem miesięcy. Surowa i żądna władzy matka odseparowała ją od wszelkich wpływów. Jej wykształceniem kierował niemiecki guwerner. Swoje miejsce w kolejce do tronu poznała dopiero gdy miała 11 lat. Wilhelm IV zmarł gdy ukończyła już 18 lat i mogła zasiąść na tronie samodzielnie – matka nie musiała być regentką młodej królowej.  Szybko wyzwoliła się spod wpływu matki i wcieliła się w rolę królowej Anglii. Już w pierwszych kilkunastu latach panowania, opierając się na radach i wskazówkach premiera lorda W. Melbourne’a, swojego wuja Leopolda I (króla Belgii), oraz księcia Alberta, szybko przywróciła prestiż monarchii. W 1840 r. poślubiła wspomnianego księcia Alberta z dynastii Sachsen-Coburg-Gotha, który do końca swego życia był oddanym mężem i ojcem oraz jej najbliższym doradcą..

***************************************************************************************************************************************************************************

bryt1.jpg 1881 Wielka Brytania – Na prezentowanym znaczku przedstawiona jest Wiktoria I (1819-1901), jak już wspomniano wyżej, królowa Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii, a od 1876 roku także cesarzowa Indii – symbol stabilizacji i potęgi Wielkiej Brytanii w XIX wieku. Czas jej panowania nazwano „epoką wiktoriańską”. Przywódca konserwatystów, premier B. Disraeli, doprowadził do rozbudowy imperium kolonialnego. Jego następca W. Gladstone, przywódca liberałów, prowadził politykę sprzyjającą związkom zawodowym i wspierającą wolny handel.

*********************************************************************************************************************************************************************
3534 1882,1883 Portugalia – Na znaczku portugalskim przedstawiono króla Ludwika I z dynastii Bragança panującego od 11 listopada 1861 roku do 19 października 1889 roku. Jego poprzednikiem na tronie Portugalii był Piotr V a następcą Ludwik Filip. Urodził się 31 października 1838 roku w Lizbonie, zmarł 19 października 1889 roku w Cascais. Jego żoną była Maria Pia Sabaudzka, córka Wiktora Emanuela II – króla Włoch, z którą mieli dwójkę dzieci, dwóch synów : Karola I Dyplomatę – przyszłego króla Portugalii i Alfonsa – diuka Porto.
Ludwik I, po portugalsku nazywany Luís Filipe Maria Fernando Pedro de Alcântara António Miguel Rafael Gabriel Gonzaga Xavier Francisco de Assis João Augusto Júlio Valfando de Bragança – od 1861 roku został królem Portugalii. Był drugim synem Marii II, królowej Portugalii z dynastii Bragança oraz Ferdynanda, księcia Sachsen-Coburg-Gotha. Znaczek o nominalnej wartości 5 reis (cinco reis) wydrukowano 1 marca 1883 roku a znaczek wartości 25 reis jeszcze wcześniej – 1 lutego 1882 roku.
*******************************************************************************************************************************************************************
bryt2.jpg 1883 Wielka Brytania – kolejny znaczek z mojej kolekcji przedstawiający władczynię Imperium Brytyjskiego – królową Wiktorię, od której imienia wzięła nazwę cała epoka oraz tzw. „moralność wiktoriańska”. Tutaj ciekawostką jest bardzo wyraźny i czytelny stempel poczty w Birmingham, który jednak w znacznym stopniu przykrywa wizerunek przedstawiony na znaczku. Nawiasem mówiąc królową przedstawiano na znaczkach zawsze jako osobę stosunkowo młodą, choć w czasie wydania tego znaczka miała już 64 lata. W tym czasie , w 1884 roku weszła w życie reforma wyborcza, która doprowadziła do ustanowienia niemal powszechnego prawa wyborczego.

***********************************************************************************************************************************************************************************************

10.jpg 1884 Dania (Danmark) – Na znaczku przedstawiono jedynie herb królewski (trzy lwy na tarczy ) i nominał (wartość) znaczka. Stempel, niestety, nieczytelny. W tym czasie Dania zajmowała już terytorium zbliżone do dzisiejszego – Półwysep Jutlandzki, liczne otaczające go wyspy oraz Islandię. Po wojnie z Prusami i Austrią, w 1864 roku Dania straciła na rzecz Prus księstwa Szlezwig, Holsztyn i Lauenburg. Do Danii należą także Wyspy Owcze i Grenlandia.

***************************************************************************************************************************************************************************************************

1885 Szwecja (Sverige) – Znaczek szwedzki przedstawia króla Oskara II (1829-1907). Stempel pocztowy jest dość wyraźny – można odczytać Stockholm  i datę 3.1.95. W tym czasie Szwecja była jeszcze połączona unią personalną z Norwegią (Norwegia oddzieli się od Szwecji w 1905 roku). Oskar II panował w latach 1872-1907. Bardzo ciekawa jest historia królewskiej dynastii szwedzkiej. Gustaw IV Adolf , panujący w latach 1792-1809 był zdecydowanym przeciwnikiem Napoleona Bonaparte. Kiedy w 1808 roku utracił na rzecz Rosji Finlandię, został zmuszony do zrzeczenia się korony na rzecz swego stryja – Karola XIII. Ten dalej prowadził politykę antynapoleońską. Był do tego stopnia zdecydowany, że jako swego następcę wyznaczył francuskiego marszałka Jean-Baptiste Bernadotte’a. To również ciekawa postać. Wyróżnił się w kampaniach wojennych za czasów rewolucji francuskiej i cesarstwa. W 1804 roku został mianowany marszałkiem Francji a w 1806 obdarzony tytułem księcia Pontecorvo. Jednak zwrócił się przeciw Napoleonowi nie aprobując jego nadmiernych ambicji. Kiedy w 1810 roku został następcą tronu szwedzkiego sprzymierzył się z Anglią i Rosją. Walczył z Napoleonem podczas kampanii rosyjskiej, brał udział w bitwie narodów pod Lipskiem (1813). Kiedy, zgodnie z wolą Karola XIII, w 1818 roku został królem, przyjął imię Karola XIV. Panował w Szwecji do 1844 roku. Stał się założycielem nowej dynastii panującej w Szwecji do dzisiaj. Wcześniej, jeszcze w 1814 roku, na mocy pokoju kilońskiego, nastąpiło połączenie unią personalną Szwecji z Norwegią. Norwegia oddzieli się od Szwecji w 1905 roku, znosząc tym samym unię, która przetrwała 91 lat.

Kolejnymi władcami obu krajów byli Oskar I (1844-1859) i Karol XV (1859-1872). Ten ostatni, brat i poprzednik prezentowanego władcy – Oskara II, w 1865 roku nadał swemu państwu liberalną konstytucję. W czasie panowania Oskara II w Szwecji nastąpiły dalsze, wyraźne przemiany gospodarcze i społeczne, przyspieszone przez wprowadzenie w 1888 roku zasady wolnego handlu. Po śmierci Oskara II królem Szwecji został Gustaw V (panujący w latach 1907-1950), który bronił neutralności Szwecji w czasie obu wojen światowych.

*************************************************************************************************************************************************************************************************************

1885 Tobago – Tobago to wyspa na Oceanie Atlantyckim, w archipelagu Małych Antyli, w pobliżu wybrzeży Wenezueli. Obecnie wchodzi w skład państwa Trynidad i Tobago.  Wyspa Trynidad jest o wiele większa. obie wyspy zamieszkują głównie Murzyni (potomkowie dawnych niewolników) i Hindusi (potomkowie robotników z Indii), których przodkowie sprowadzani byli na wyspy do pracy na plantacjach trzciny cukrowej i kakao. Obecnie największe dochody przynosi wydobycie i przetwórstwo ropy naftowej i gazu ziemnego oraz naturalnego asfaltu. Trynidad został odkryty przez Kolumba w 1498 roku. potem wyspa była przedmiotem sporów pomiędzy mocarstwami – wreszcie w 1802 roku terytoria te zostały przyznane Wielkiej Brytanii. Niepodległe państwo Trynidad i Tobago, ze stolicą w Port-of-Spain, powstało w 1962 roku i weszło w skład brytyjskiej Wspólnoty Narodów. Na znaczku z 1885 roku przedstawiona została, oczywiście, królowa Wiktoria. W tamtym czasie stolicą Tobago było miasto Scarborough.   

******************************************************************************************************************************************************************************************************

11.jpgb10b11 1886 Belgia – Prezentowany znaczek przedstawia Leopolda II (1835-1909), króla Belgów od 1865 roku, syna Leopolda I (który był wujem brytyjskiej królowej Wiktorii). Król Leopold II był zręcznym politykiem i finansistą. Za jego rządów nastąpił szybki rozwój gospodarczy i kulturalny Belgii. W 1878 roku opanował teren Kongo, który to kraj bezwzględnie eksploatował. Kongo było jego osobistą własnością aż do 1908 roku (kiedy przed śmiercią przekazał je Belgii). Stolicą Konga było miasto Leopoldville (nazwane tak od jego imienia) – dzisiaj jest to Kinszasa, stolica Zairu. Stempel na znaczku pokazuje datę 5 kwietnia 1888.

**********************************************************************************************************************************************************************************************

bryt_3.jpg 1887 Wielka Brytania – Znaczek wydany z okazji 50-lecia panowania królowej Wiktorii, w czasie rozkwitu Imperium Brytyjskiego. Mimo ustalonego systemu rządów gabinetowych (ustrój Wielkiej Brytanii to monarchia parlamentarna) królowa usiłowała wywierać wpływ na sprawy państwowe – w pełni popierała imperializm kolonialny. W tym czasie Wielka Brytania była bezsprzecznie największym światowym imperium. Ta imperialna polityka zagraniczna doprowadziła do wielu konfliktów (Faszoda 1898, wojna burska 1899-1902).

*********************************************************************************************************************************************************************************************

zn7.jpg

zn6.jpg 1888
Nowa Południowa Walia (New South Walles) – Kolonia brytyjska w południowo-wschodniej Australii ze stolicą w Sydney. Od 1901 roku Nowa Południowa Walia została częścią Konfederacji Australijskiej. Na pierwszym znaczku pokazano ponoć widok Sydney (niestety, niezbyt czytelny) a na drugim przedstawiono żywy symbol tego kraju – australijskiego strusia emu o wysokości do 2,0m i wadze dochodzącej do 50kg.

***********************************************************************************************************************************************************************************************

1888 Egipt Prezentowane znaczki wydawane były od 1888 aż do 1906 roku. W tym czasie Egipt podlegał zwierzchnictwu osmańskiemu. Historia współczesnego Egiptu rozpoczyna się w 1805 roku, kiedy Muhammad Ali ogłosił się dożywotnim paszą. W 1811 roku dokonał masakry mameluków, zmodernizował kraj i w 1820 roku podbił Sudan. W 1867 roku Ismail Pasza otrzymał tytuł chedywa (khedywa), czyli wicekróla. W 1869 roku rozpoczęto budowę kanału sueskiego. Egipt nie mogąc spłacić zaciągniętych długów, zgodził się powierzyć kluczowe stanowiska rządowe Francuzom i Brytyjczykom. Później Francuzi zostali wyparci przez Brytyjczyków i to oni właściwie rządzili tym krajem. W końcu, w 1914 roku, założenie brytyjskiego protektoratu nad Egiptem zakończyło okres formalnego zwierzchnictwa osmańskiego. Dopiero w 1922 roku protektorat ten został zlikwidowany i Egipt stał się królestwem. Na znaczkach pokazano  piramidę Cheopsa, największą spośród piramid w Gizie, i Wielkiego Sfinksa, mitycznego stwora o ciele lwa i ludzkiej głowie.

***************************************************************************************************************************************************************************************************
60 1888 Belgia Znaczki o takim rysunku wydawane były w Belgii od 1869 roku – różniły się tylko kolorami. Prezentowany znaczek wydrukowano w grudniu 1888 roku w nakładzie 15 milionów 570 tysięcy sztuk. Projektantem znaczka był H. Henricks, drzeworyt wykonał A. Doms.
******************************************************************************************************************************
1889-1900 Niemcy – Reichspost – czyli Poczta Rzeszy wydała znaczki przedstawiające cyfry, czarnego orła – herb państwowy Cesarstwa Niemieckiego, proklamowanego w Wersalu w 1871 roku, oraz koronę cesarską. 14b.jpgLata 1870-1914 to okres rozkwitu krajów Rzeszy, między innymi również dzięki olbrzymim kontrybucjom wojennym nałożonym na pokonaną Francję. Wszystkie niemieckie miasta gwałtownie się rozbudowują, kwitnie przemysł. Stempel na pierwszym znaczku odcisnął napis „GOERLITZ” (Zgorzelec) i datę 15.9.99., a na trzecim widoczna jest tylko data (miesiąc i rok): 6.97. Cesarz Wilhelm II doprowadził w 1890 roku do dymisji Bismarcka mając zdecydowanie wyższe niż „żelazny kanclerz” ambicje kolonialne i aspiracje pangermańskie.

**********************************************************************************************************************************************************************************

zn12.jpg zn11.jpg 1889 Rosja – Cesarstwo rosyjskie 28 lat przed rewolucją, która obali jedynowładztwo cara Mikołaja II i odda całą władzę w ręce rad. W czasie kiedy wydano pokazane znaczki panował jeszcze car Aleksander III z dynastii Romanowów, syn Aleksandra II. Dopiero w 1894 roku, po śmierci Aleksandra III, na tronie zasiądzie ostatni car Rosji – Mikołaj II.  Znaczki pokazane poniżej przedstawiają godło carskiej Rosji -dwugłowego orła trzymającego w łapach berło i jabłko, w ulubionej przez cesarską pocztę tonacji niebieskiej.

*********************************************************************************************************************************************************************************************

zn1.jpg

1890-1893 Stany Zjednoczone Ameryki Północnej (USA) – powstały z kolonii brytyjskich założonych w latach 1607-1633. W chwili uzyskania niepodległości (1783) Stany Zjednoczone tworzyło 9 stanów. Utrzymały jedność mimo wojny secesyjnej (1861-1865). Znaczek o nominale 2 centów przedstawia wodza naczelnego w amerykańskiej wojnie o niepodległość i pierwszego prezydenta USA – Georga Washingtona (1732-1799) – według popiersia Houdona. Przy pomocy cudzoziemskich oficerów, takich jak: M.J. La Fayette, F.W.Steuben, T.Kościuszko, K.Pułaski, przekształcił luźne oddziały milicyjne kolonistów w zdyscyplinowaną armię. Pokonał Anglików pod Trenton, Princeton, Saratogą i Yorktown. W 1783 roku złożył naczelne dowództwo. W 1789 i w 1792 roku wybrany był na prezydenta Stanów Zjednoczonych. Na trzecią kadencję nie wystawił swojej kandydatury. Drugi znaczek, o nominale 5 centów, przedstawia Ulyssesa Granta, amerykańskiego generała i polityka. Pod koniec wojny secesyjnej został głównodowodzącym wojsk Unii. Następnie, w latach 1869-1877, pełnił funkcję prezydenta Stanów Zjednoczonych Ameryki. Na tym znaczku wyraźnie odciśnięto stempel pocztowy : New York 13 listopada 1894r.

**********************************************************************************************************************************************************************************

16.jpg 1890 Austria (Osterreich) – Cesarstwo Austro-Węgierskie. Znaczek przedstawia cesarza Austrii i króla Węgier Franciszka Józefa I (1830-1916). Był bratankiem i następcą Ferdynanda I z dynastii habsbursko-lotaryńskiej, który abdykował podczas Wiosny Ludów. Franciszek Józef cesarzem został w 1848 a królem węgierskim w 1867 roku. Po klęsce pod Sadową w 1886 roku (kiedy wyraźniej zaznaczyła się dominacja zwycięskich Prus) ustąpił żądaniom Węgrów przekształcając w 1867 roku Austrię w monarchię austro-węgierską o ustroju konstytucyjno-parlamentarnym. W 1879 ponownie sprzymierzył sie z Niemcami, od 1878 okupował a w1908 roku anektował Bośnię i Herzegowinę. W 1914 roku, wykorzystując jako pretekst zabójstwo następcy tronu, arcyksięcia Ferdynanda w Sarajewie, wypowiedział wojnę Serbii rozpoczynając tym samym ciąg zdarzeń, które doprowadziły do I wojny światowej.

**************************************************************************************************************************************************************************************

1890 Republika Francuska (Republique Francais)  Po 30 latach od przegranej wojny z Prusami, dzięki silnemu, na niespotykaną dotąd skalę, burzliwemu rozwojowi przemysłu oraz bezwzględnej eksploatacji kolonii, Francja znów znalazła się w gronie najbogatszych i najbardziej rozwiniętych krajów świata – jednym z mocarstw decydujących o kształcie ówczesnego świata. Na znaczku powtórzono motyw z lat 1876-1881, czyli alegoryczne postacie Pokoju i Handlu.

**************************************************************************************************************************************************************************************

filip.jpg 1891-1893 Filipiny (Filipinas) – Kolonia hiszpańska do 1898 roku. Potem pod administracją amerykańską, następnie w konfederacji, wreszcie w 1946 roku uzyskuje niepodległość i powstaje republika. Pokazany znaczek pochodzi z czasów kiedy Filipiny były kolonią hiszpańską i przedstawia króla Alfonsa XIII, o którym więcej w opisie do znaczka z Puerto Rico, z roku 1893. Proszę zauważyć, że jest to znaczek bardzo podobny (prawie bliźniaczy) – podobizna króla jest ta sama, znaczki różnią się tylko nazwą hiszpańskiej kolonii.

*************************************************************************************************************************************************************************************

1891 Luksemburg (Luxembourg) – Na znaczku przedstawiono pierwszego wielkiego księcia Luksemburga Adolfa Wilhelma Augusta Karla Friedricha von Nassau-Weilburg, żyjącego w latach 1817-1905. Adolf był synem Wilhelma, księcia Nassau. Jego przyrodnią siostrą była królowa Szwecji -Zofia Wilhelmina Nassau. Adolf został księciem niemieckiego państwa Nassau w 1839 roku, po śmierci swego ojca. W czasie wojny prusko-austriackiej w 1866 roku (kiedy miała miejsce słynna bitwa pod Sadową) poparł cesarza Austrii, skutkiem czego Prusacy zajęli i anektowali Nassau, jego samego detronizując.

W 1890 roku królowa Holandii Wilhelmina musiała zrezygnować z tronu księstwa Luksemburga, gdzie obowiązywało wówczas jeszcze prawo salickie, wyłączające kobiety od następstwa tronu, kończąc tym samym unię personalną łączącą Holandię i księstwo. Nie mogąc sama objąć tronu księstwa przekazała Luksemburg księciu Adolfowi.

***********************************************************************************************************************************************************************************

18.jpg

1892 Barbados – Jedna z wysp Antyli położona pomiędzy St.Vincent i Tobago. Kolonia brytyjska uzyskała autonomię w 1961 roku a pełną niepodległość dopiero w 1966 roku. Znaczek wydawany od 1892 do 1903 roku przedstawia królującą Brytanię. W 1897 roku obchodzono uroczyście 60 rocznicę wstąpienia na tron królowej Wiktorii – najdłużej panującej władczyni imperium, będącego wówczas największą potęgą kolonialną świata.

**************************************************************************************************************************************************************************************

36 1892 Portugalia (Portugal) – Na znaczku przedstawiony jest Karol I Dyplomata lub Męczennik, po portugalsku Carlos Fernando Luís Maria Victor Miguel Rafael Gabriel Gonzaga Xavier Francisco de Assis José Simão de Bragança , urodzony 28 września 1863 roku, zmarły 1 lutego 1908 roku. Był przedostatnim królem Portugalii. Panował w latach 1889-1908. Został zastrzelony 1 lutego 1908 roku, kiedy rodzina królewska wracała z pałacu w Vila Viçosa do Lizbony. Z tłumu padły strzały; Karol zmarł na miejscu, jego syn i następca Ludwik Filip został śmiertelnie ranny i zmarł dwadzieścia minut później. Drugi syn Manuel (późniejszy ostatni król Portugalii) został trafiony w ramię, a żonie Amelii szczęśliwie nic się nie stało. Mordercy, którzy należeli do portugalskiej partii republikańskiej, zostali na miejscu zabici przez straż królewską.
Znaczek pochodzi z 1892 roku. Potwierdza to stempel pocztowy przybity w Lizbonie w 1894 roku. Projektantami znaczka byli: M.D.Neto (portret) i S de Silva (ornament).
*******************************************************************************************************************************************************************************************************
19.jpg 1893 Puerto Rico – wyspa na Morzu Karaibskim pomiędzy Dominikaną a Wyspami Dziewiczymi odkryta przez Krzysztofa Kolumba w trakcie jego drugiej wyprawy w latach 1493-96, przejęta przez Stany Zjednoczone Ameryki Północnej w 1898 roku po wojnie hiszpańsko-amerykańskiej. Dziecko przedstawione na znaczku to król Hiszpanii – Alfons XIII Burbon (1886-1941) panujący w Hiszpanii od 1902 do 1931 roku. Przyczynił się do ustanowienia w 1923 roku wojskowej dyktatury Primo de Rivery. Na początku rewolucji 1931 roku został obalony i wypędzony z Hiszpanii.

**********************************************************************************************************************************************************************************

1893 Norwegia (Norge) – W owalu pokazana jest trąbka pocztowa, w która wpisany jest nominał znaczka. Podobny motyw w zmienionych barwach i różnych nominałach był powtarzany wcześniej w roku 1877 i 1882 oraz później w 1909, 1920, 1937 i po raz ostatni w 1940 roku.

*************************************************************************************************************************************************************************************
61626320.jpg66

1893,1894 Belgia (Belgique-Belgie) – Na pokazanych znaczkach pojawiają się już napisy w dwóch językach; francuskim (jakim posługują sie mieszkańcy walońskiej części kraju) i flamandzkim (języku mieszkańców Flandrii). Znaczki zaprojektowane przez H. Hendricksa i E. Mouchona rytował A. Doms. Drukowane były z przywieszkami, charakterystycznymi tylko dla znaczków belgijskich z lat 1891-1913. Napis na przywieszce, przeznaczony dla listonoszy, informował w dwóch językach aby przesyłki nie dostarczać w niedzielę. Bardzo interesujące są stemple pocztowe, na przykład stemple z miast Anvers i Liege w wyraźnymi, czytelnymi datami wysyłki. Nakłady były bardzo duże: szary znaczek o nominalnej wartości 1c wydrukowano w ilości 1 miliona 134 tysięcy sztuk, znaczek żółty (2c) – 4 miliony 580 tysięcy sztuk, a znaczek zielony (5c) w olbrzymiej ilości 118 milionów sztuk. Znaczki pozostawały w użyciu aż do 14 października 1915 roku.
******************************************************************************************************************************************************************************

1893 Wenezuela – Na znaczku przedstawiono Simona Bolivara – bohatera wielu krajów Ameryki Południowej, zwanego tam El Libertador – Wyzwoliciel. Jest głównym bohaterem długoletnich walk o wyzwolenie spod rządów hiszpańskich wielu krajów południowoamerykańskich. Urodził się w Caracas. Jako wenezuelski generał i polityk w latach 1810-1815 stał na czele powstania niepodległościowego stłumionego przez Hiszpanów. W 1817 roku na nowo podjął walkę zakończoną zwycięstwem pod Boyaca, w 1819 roku, dzięki czemu w 1818 roku Wenezuela uzyskała niepodległość . W 1819 roku oswobodził Nową Granadę a do 1822 roku także królestwo Quito. Na kongresie w Angosturze proklamował powstanie republiki Wielkiej Kolumbii, powstałej z wyzwolonych i połączonych krajów. Sam stanął na jej czele jako prezydent. Na jego cześć północną część Peru nazwano Boliwią. Wspomagając generała Jose San Martina przyczynił się do wyzwolenia Ekwadoru i Peru. Po bitwie w pobliżu peruwiańskiej miejscowości Ayacucho, stoczonej w 1824 roku, gdzie zastępca Bolivara generał Sucre pokonał wojska hiszpańskie, w posiadaniu Madrytu pozostały tylko wyspy Kuba i Puerto Rico. Ekwador został włączony do Wielkiej Kolumbii. Simon Bolivar był zwolennikiem i orędownikiem utworzenia konfederacji wszystkich wyzwolonych krajów Ameryki Południowej. Ideę tę propagował na kongresie w Panamie w roku 1826. Bezskutecznie – lokalne różnice i regionalne poczucie odrębności, a także ambicje lokalnych przywódców, okazały się silniejsze. Nie doszło do utworzenia federacji wszystkich republik południowoamerykańskich. Wielka Kolumbia w ciągu niespełna dziesięciu lat rozpadła się na samodzielne państwa : Nową Granadę (nazwaną później Kolumbią), Wenezuelę i Ekwador. Simon Bolivar został oskarżony o dążenia dyktatorskie i chęć ustanowienia monarchii. Wobec braku możliwości realizacji swych idei w 1830 roku ustąpił ze stanowiska prezydenta Wielkiej Kolumbii i wkrótce zmarł (w Santa Marta, w Kolumbii).   Na prezentowanym znaczku nie ma nazwy kraju a rozszyfrować go pozwala jedynie napis „Instruccion”, co po hiszpańsku oznacza „nauka”. Napis ten zamieszczano tylko na znaczkach opłaty skarbowej przeznaczonej na fundusz bezpłatnego nauczania w szkołach podstawowych Wenezueli, w latach 1893-1914. Znaczki te używane były także okresowo jako znaczki opłaty pocztowej w obrocie wewnętrznym.

********************************************************************************************************************************************************

labuan.jpg 1894 Labuan – Wysepka u wybrzeży Borneo, na której w 1847 roku Anglicy stworzyli bazę wypadową przeciwko Holendrom. Dzięki temu w 1888 roku objęli protektorat nad Pólnocnym Borneo, Sarawakiem i Brunei. Traktat z 1891 roku ustalił granice wpływów angielskich i holenderskich. Od 1950 roku holenderska część Borneo stała się prowincją Republiki Indonezyjskiej a część angielska (bez Brunei) od 1963 roku znalazła się w składzie Malezji. W 1964 roku całe Borneo Północne znalazło sie w składzie Federacji Malajskiej pod nazwą Sabah. Na znaczku przedstawiono herb Borneo Północnego z czasów protektoratu brytyjskiego.

******************************************************************************************************************************************************************************************
90 1894 Belgia -Znaczek znalazł się w obiegu 20 lutego 1894 roku. Wydrukowano go dla upamiętnienia ważnego dla królestwa Belgii wydarzenia, jakim była Światowa wystawa w Antwerpii. Znaczek przedstawiający herb miasta (Antwerpii) zaprojektował H. Hendrickx, sztychował V. Lemaire; w obiegu pocztowym pozostawał do 30 grudnia 1897 roku. Nakład wyniósł 2 miliony 810 tysięcy sztuk.
*******************************************************************************************************************************************************

1894 Stany Zjednoczone Znaczek wydawany przed pocztę Stanów Zjednoczonych Ameryki przedstawia „ojca narodu” George’a Washingtona w takim samym ujęciu jak na znaczku nr 26. Nie są to jednak znaczki identyczne – różnią się dwoma niewielkimi detalami. 

*********************************************************************************************************************************************************************

22.jpg

1895 Salwador- republika nad Oceanem Spokojnym pomiędzy Gwatemalą a Hondurasem niepodległa od 1821 roku – wcześniej posiadłość hiszpańska. Salwador to najmniejszy kraj Ameryki Środkowej. Salwador bywał często obiektem ataków ze strony sąsiadów. W kraju tym, podobnie jak w innych państwach Ameryki Łacińskiej, miała miejsce rywalizacja między konserwatystami a liberałami, ale w 1876 roku wypracowano tam ustawę zasadniczą – konstytucję, która, z niewielkimi poprawkami, przetrwała ponad sto lat. Rozwój plantacji kawowych spowodował zanik drobnych gospodarstw i odejście ze wsi Indian, a następnie ich rozmycie się w masie Metysów. Na znaczku przedstawiono generała A. Ezeta – prezydenta republiki w latach 1890-1894, o którym niewiele więcej wiadomo.

********************************************************************************************************************************************************************************************

23.jpg

1895 Nikaragua – państwo w Ameryce Środkowej niepodległe od 1821 roku , dawna kolonia hiszpańska. Od zachodu oblewane wodami Pacyfiku a od wschodu Oceanu Atlantyckiego. Od północy graniczy z Hondurasem a od południa z Kostaryką. Na znaczku pokazano charakterystyczny wulkan Momotombo, wznoszący się na północnym wybrzeżu jeziora Managua, kilkanaście kilometrów na wschód od miasta Leon. Momotombo wznosi się na wysokość 1297 m n.p.m. Jego symetryczna sylwetka stała się symbolem Nikaragui. Najstarsza erupcja tego wulkanu odnotowana w czasach historycznych pochodzi z 1610 roku. Zniszczone zostało wówczas pobliska hiszpańska osada, której ruiny zachowały się do dzisiaj jako Leon Viejo. Od tego czasu zanotowano wiele spokojnych erupcji typu stromboliańskiego, ale od czasu do czasu jego erupcje były bardziej gwałtowne. Ostatnia erupcja miała miejsce w 1905 roku.

******************************************************************************************************************************************************************************************

24.jpg

1895 Ekwador (Ecuador) – dawna kolonia hiszpańska, która uzyskała niepodległość w 1811 roku. Ekwador położony nad Pacyfikiem od północy graniczy z Kolumbią od południa z Peru. Wraz z Kolumbią i Wenezuelą Ekwador do 1830 roku współtworzył republikę Wielkiej Kolumbii, która przestała istnieć w 1830 roku. Znaczek przedstawia ówczesnego prezydenta Ekwadoru – Vicente Rocafuerte. Czerwony nadruk „Franqueo Oficial” znaczy tyle co opłata urzędowa.

********************************************************************************************************************************************************************************

1895 Portugalia (Portugal) – Na znaczkach przedstawiony jest król Portugalii, następca Ludwika I – Karol I (Carlos I) panujący oficjalnie w latach 1889-1908. Portugalia była jeszcze w tym czasie monarchią parlamentarną, ale już w latach 1907-1908 ma miejsce dyktatura Joao Franco. Karol I i jego starszy syn zostali zamordowani. W 1910 roku doszło do rewolucji, która obaliła następnego króla Manuela II,  i w jej następstwie proklamowano republikę.
Znaczki przedstawiające króla Carlosa I (projektantem był E. Mouchon), wydawane były w dwóch seriach, liczących ogółem 22 walory różniące się tylko barwą. Znaczki pozostawały w użyciu do końca sierpnia 1910 roku.

******************************************************************************************************************************************************************************************

022023 1895-1896 Belgia (Belgique – Belgie) – Są to znaczki przyklejane na paczki wysyłane i przewożone koleją. Na pierwszym znaczku pieczątka przykryła trochę napis na górnej wstędze: CHEMINS DE FER – SPOORWEGEN. Za to czytelne są wyraźne stemple, dzięki którym możemy dowiedzieć się, że pierwszy znaczek przyklejono na przesyłce nadanej w Tournai, a drugi w Brukseli.
********************************************************************************************************************************************

025026 1895-1916 Belgia (Belgique – Belgie) – To z kolei są znaczki dopłaty do niedostatecznie ofrankowanej przesyłki, tzw. „porto”. Takie znaczenie ma to słowo obecnie, choć na przełomie XIX i XX wieku porto oznaczało też uiszczanie opłaty przez odbiorcę, w odróżnieniu od „franco” – opłaty uiszczanej przez nadawcę. Drzeworyt, który posłużył do drukowania znaczków wykonał A. Doms. Napisy wykonano w dwóch językach: francuskim i flamandzkim.
*******************************************************************************************************************************************************
25.jpg 1896 Włochy (Italia) – nowy herb (godło) państwa powstałego po zjednoczeniu szeregu większych i mniejszych państewek istniejących na terenie Półwyspu Apenińskiego, pod berłem jednego króla Wiktora Emanuela II. Politykiem dążącym do utworzenia federacji państw Półwyspu Apenińskiego był premier rządu Królestwa Sardynii – Camillo Benso di Cavour a ideę tę wprowadził w życie Giuseppe Garibaldi.

*********************************************************************************************************************************************************************************

1896 Związek Południowej Afryki Transwalu i Oranii (Zuid Afrika Republiek) – bardzo ciekawy znaczek z Transwalu – z bardzo ciekawych czasów, kiedy na południu Afryki istniała niepodległa republika burska. Brytyjczycy, mając oparcie w zajętym przez nich Kraju Przylądkowym, posuwali sie stamtąd stopniowo w kierunku północnym. Z terenów zajmowanych przez Brytyjczyków wycofywali sie Burowie – osadnicy holenderskiego pochodzenia, którzy nie chcieli podporządkowac się brytyjskim rządom. Ustępując przed presja imperium brytyjskiego Burowie wkraczali na nowe tereny i osiedlali się na nich przełamując opór czarnej ludności. tak powstały burskie republiki Orania i Transwal. Republikę Tranwalu koloniści holenderscy utworzyli w 1836 roku. Brytyjczycy przyłączali jednak kolejno te republiki do swoich posiadłości. Natal został podbity w 1843 roku a Transwal został zaanektowany w 1877 roku. Przyczyną tak silnego dążenia Brytyjczyków do zajęcia burskich republik było odkrycie na tych terenach bogatych złóż diamentów a później także złota. Burowie skutecznie walczący z Brytyjczykami zdołali odzyskać w 1881 roku niezależność Transwalu i Oranii  i z tego właśnie czasu pochodzi pokazany obok znaczek pocztowy. Już trzy lata później, w 1899 roku doszło do nowego konfliktu zbrojnego między Wielką Brytanią a Związkiem Transwalu i Oranii. Republika burska długo opierała się znacznie silniejszemu imperium brytyjskiemu i dopiero w 1902 roku Burowie zmuszeni zostali do uznania zwierzchności brytyjskiej. W 1910 roku z południowoafrykańskich posiadłości brytyjskich utworzono Związek Południowej Afryki. Natal, Transwal i Orania stały sie prowincjami Związku Południowej Afryki.

*****************************************************************************************************************************************************************************************

1896 Kuba (Isla de Cuba) – Ponieważ dziecko  przedstawione na znaczku przedstawia królewskiego następcę tronu – przyszłego króla Hiszpanii – Alfonsa XIII Burbona (1886-1941), panującego w Hiszpanii od 1902 do 1931 roku, łatwo się zorientować, że Kuba była w tym czasie kolonią hiszpańską. Wyspa została odkryta przez Krzysztofa Kolumba w 1492 roku i w latach 1511-1513 podbita przez Diego Velazqueza. Od początków kolonizacji eksterminowanych Indian zastępowano czarnymi niewolnikami zatrudnianymi na plantacjach (zwłaszcza tytoniu, później także trzciny cukrowej). W 1878 roku Kuba otrzymała ograniczoną autonomię. W 1880 roku zniesiono na wyspie niewolnictwo. W 1895 roku wybuchła wojna o niepodległość – z tych czasów pochodzi prezentowany znaczek. Przywódcami walki o niepodległość, czyli przywódcami independystów byli poeta Jose Marti oraz generałowie Maximo Gomez i Antonio Maceo. Kubańczycy nie nacieszyli sie długo niepodległością. W 1898 roku, wykorzystując jako pretekst zatonięcie na redzie w Hawanie krążownika „Maine”, USA wypowiedziały wojnę Hiszpanii, która w jej wyniku musiała między innymi zrzec się Kuby. Na podstawie traktatu paryskiego do roku 1901 wyspę okupowały wojska amerykańskie, a i potem, po uchwaleniu konstytucji wprowadzającej ustrój prezydencki, pozostała silnie uzależniona od USA.

***************************************************************************************************************************************************************************************
676869

1896 Belgia Znaczki drukowane w październiku i listopadzie 1896 roku wydano z okazji Międzynarodowej wystawy w Brukseli organizowanej w następnym roku. Na niebiesko-fioletowym znaczku 5c pokazano herb Brukseli – świętego Michała pokonującego diabła, natomiast na znaczku jasnobrązowym, poza świętym Michałem, pokazano także sylwetką brukselskiego ratusza i sylwetkę starego Pałacu Sprawiedliwości. Znaczki wydano w nakładzie 1 miliona 840 tysięcy sztuk każdy. W użyciu pozostawały do 30 grudnia 1897 roku.

**************************************************************************************************************************************************

1896-1899 Peru Niesłychanie ciekawe znaczki pocztowe pochodzące z odległego andyjskiego państwa. Na znaczkach przedstawiono hiszpańskiego konkwistadora Francisco Pizarro (ok.1475-1541) oraz władcę Inków Manco Capaca (Manko Kapaka). W ciągu czterech stuleci, od XII do XVI wieku, płaskowyże andyjskie zostały opanowane przez plemię Inków, twórców zaawansowanej cywilizacji. Według indiańskich legend to właśnie Manko Kapak, żyjący w XII lub XIII wieku, był pierwszym Inką, synem Słońca i Księżyca, który nauczył ludzi pracy na roli, rzemiosł i kopalnictwa. On jest też legendarnym założycielem miasta Cuzco, stolicy państwa Inków. Inkowie nie znali jednak koni i broni palnej. Dzięki temu, że początkowo hiszpańscy konkwistadorzy uważani byli za bogów i wzbudzali wśród Indian panikę, Pizarro, z pomocą swych braci: Gonzala i Hermanda, podbił w 1533 roku imperium Inków, opanował ich stolicę Cuzco i podstępnie doprowadził do stracenia ich wodza Atahualpy. W tym momencie pojawia się drugi, już nie legendarny, Manko Kapak (Manco Capac) żyjący w latach ok.1500-1544. Po zgładzeniu Atahualpy w 1533 roku Pizarro osadził na tronie właśnie Manko Kapaka. Ten już dwa lata później, w 1535 roku stanął na czele masowego powstania Indian. Po początkowych zwycięstwach został rozbity w 1537 roku i musiał wycofać się w góry. Jednak nie uległ i po kilku latach ponowił walkę. W 1544 roku został zamordowany przez Hiszpanów. Przeżył jednak swego przeciwnika. Chociaż w 1537 roku zniszczono potęgę Inków, nie uniknięto wewnętrznej rywalizacji. Po wybuchu konfliktu między zdobywcami, w 1541 roku Pizarro został zamordowany przez stronników swego rywala – Diega de Almagro, którego wcześniej, w 1538 roku, kazał udusić.    W 1544 roku odkryto bogate złoża srebra w Potosi, co umożliwiło szybkie wzbogacenie się kolonialnej społeczności. Dzięki temu w 1553 roku utworzono Wicekrólestwo Peru, które obejmowało wszystkie posiadłości hiszpańskie w Ameryce Południowej, poza Wenezuelą. W latach 1569-1581 wicekról Francisco de Toledo zorganizował system kolonialny, dążąc do integracji ludności indiańskiej z resztą społeczeństwa. Niezbyt to się udało, skoro w latach 1780-1782 w Peru miało miejsce powstanie indiańskie skierowane przeciw hiszpańskiej administracji kolonialnej, pod wodzą Jose Gabriela Condorcanqui (Metysa Tupaca Amaru II, w linii prostej potomka ostatniego władcy Inków), które silnie wstrząsnęło krajem. Powstanie stłumiono a jego przywódcę schwytano i stracono. Dopiero w 1821 roku Peru uzyskało niepodległość, którą proklamował bohater walk narodowych w całej Ameryce Południowej, generał Jose de San Martin. Niepodległość tę przypieczętowało zwycięstwo pod Ayacucho w 1824 roku. W kolejnych latach kraj przechodził całą serię wojskowych zamachów stanu. Nieco dłużej trwały dyktatorskie rządy prezydenta Ramona Castilli (było to w latach 1845-1851 i następnie 1855-1862). Ale w tym czasie następuje też rozwój gospodarczy, głównie dzięki eksploatacji pokładów saletry i guana (!). Ale w wojnie z Chile, o prawo eksploatacji pokładów saletry i dostęp do Oceanu Spokojnego, Peru poniosło klęskę i straciło prowincję Tarapaca. W tym czasie, kiedy wydano prezentowane znaczki, prezydentem Peru był, popierany przez oligarchię kupiecką, Nicolas de Pierola

*********************************************************************************************************************************************************************************

zn4.jpg zn5.jpg

1897-1898 Nowa Południowa Walia (New South Walles) – Kolonia brytyjska w Południowo-wschodniej Australii. Na znaczku różowym pokazano herb – godło Nowej Południowej Walii, na znaczku niebieskim przedstawiono głowę królowej Wiktorii panującej w Imperium Brytyjskim w latach 1837-1901. W 1901 roku kolonia weszła w skład powstałej wówczas Konfederacji Australijskiej.

***********************************************************************************************************************************************************************************

zn8.jpg

1897-1900 Queensland – Kolonia brytyjska (do 1859 roku była częścią Nowej Południowej Walii) – od 1901 roku została częścią Konfederacji Australijskiej. Na znaczkach pokazano, oczywiście, królową brytyjską Wiktorię.

**************************************************************************************************************************************************************************************

1897-1905 Funchal (Madera) - Znaczek pochodzący z Madery przedstawia króla Portugalii Carlosa I. Madera to portugalski archipelag leżący na Oceanie Atlantyckim na zachód od Maroka oraz nazwa głównej wyspy tego archipelagu. A Funchal to stolica i główne miasto Madery.

************************************************************************************************************************************************************************

1898 – 1903 Kanada – Na tym znaczku królowa Wiktoria pokazana jest nareszcie w sposób naturalny, niewyidealizowany, jako osoba w pełni dojrzała. Taki wizerunek znamy z podręczników historii. Wiktoria poślubiła księcia Alberta z dynastii Sachsen-Coburg-Gotha. W 1840 roku urodziło się ich pierwsze dziecko – Wiktoria, późniejsza cesarzowa Niemiec. Rok później na świat przyszedł syn, Albert, książę Walii, późniejszy król Edward VII. Wiktoria urodziła jeszcze siedmioro dzieci. Poprzez małżeństwa jej dzieci brytyjski dom królewski został spokrewniony z domami panującymi Niemiec, Rosji, Grecji, Danii i Rumunii. Z tego powodu Wiktoria nazywana była także „Babką Europy”.

Jak przystało na Kanadę, w górnych narożnikach znaczka widoczne są liście klonu.  

**************************************************************************************************************************************************************************************************

zn9.jpg 1898  Kanada (Canada) – Znaczek wydany na święto Bożego Narodzenia 1898 roku, obrazuje ówczesną potęgę Imperium brytyjskiego – kolorem czerwonym zaznaczono jego kolonie i dominia. W tym czasie Kanada była już dominium (kolonią była do 1868r.).

**********************************************************************************************************************************************************************************************************

4943 1898 Portugalia -Prezentowane znaczki wydrukowano 1 kwietnia 1898 roku w serii liczącej 8 walorów, w celu upamiętnienia 400 setnej rocznicy odkrycia przez Vasco da Gamę morskiej drogi do Indii. Na znaczku o nominalnej wartości 2,5 reis, wydanym w nakładzie 4 milionów 166 tysięcy i 199 sztuk, pokazano flotę da Gamy biorącą udział w pierwszej wypra-wie. Są to statki: Św. Gabriel, Św. Rafael i Berrio. Flagowym okrętem był Św. Gabriel. Stąd też na drugim znaczku (25 reis), wydrukowanym nakładzie 4 milionów 258 tysięcy i 145 sztuk, przedstawiono archanioła Gabriela ochraniającego wyprawę.
Vasco da Gama urodził się ok. 1469 roku w Sines, niewielkim porcie w prowincji Alentejo. Ojciec Vasco – Estêvão da Gama, piastował funkcję gubernatora (alcaide mor) mia-sta Sines i sędziego (commendador) Cercal. Matka Vasco da Gamy, Isabel Sodr, była Angielką. Vasco był ich trzecim synem (najstarszym z rodzeństwa był Paulo da Gama). Jako szlachcic oraz syn gubernatora i sędziego, otrzymał staranne wykształcenie w Lizbonie, gdzie spędził młodość. W 1484 roku został żeglarzem. Wiadomo, że między 1484 a 1492 r. studiował astronomię i nawigację w szkole w Évorze. W 1492 roku dowodził obroną kolonii portugalskiej przed Francuzami na wybrzeżu Gwinei.
Na początku XV wieku szkoła nawigacji księcia portugalskiego, Henryka Żeglarza, przyczyniła się do poszerzenia wiedzy o wybrzeżu Afryki. W pierwszej połowie lat 60. XV wieku celem stało się okrążenie Afryki od południa i zdobycie dostępu do Indii, które opływały w drogocenny pieprz oraz inne bardzo pożądane w Europie przyprawy.
W roku 1488 Bartolomeu Dias powrócił z wyprawy do południowego krańca Afryki, który nazwał Przylądkiem Burz (potem nazwę zmieniono na Przylądek Dobrej Nadziei) i aż do rzeki Fish River (Ponta da Pescaria, dzisiejsza Republika Południowej Afryki). Z drugiej strony Pedro de Covilhão wyruszając z Indii, zapuścił się na południe, przemierzając Ocean Indyjski aż do terenów, do których dotarł Dias. Pozostało tylko połączyć te dwie wyprawy w jedną.
Zadanie to powierzono ojcu Vasco, Estevão da Gama, który jednak zmarł przed rozpoczęciem przygotowań. Wtedy podjęcie wyprawy powierzono jego synowi – Vasco da Gamie. Wyruszył 8 lipca 1497 roku z Santa Maria de Belém, obecnie dzielnicy Lizbony, nieopodal kaplicy Ermida do Restelo (inaczej Capela de São Jerónimo), założonej przez Henryka Żeglarza. W kaplicy tej Vasco da Gama i jego załoga modlili się na noc przed wypłynięciem (po powrocie da Gamy, Manuel I zbudował w tym miejscu Klasztor Hieronimitów (Mosteiro dos Jerónimos) dla upamiętnienia odkrycia drogi morskiej do Indii). Vasco da Gama opuścił Lizbonę mając pod swymi rozkazami cztery okręty (São Gabriel, São Rafael, Bervio oraz okręt transportowy o nieznanej nazwie) i 160 ludzi załogi, wśród których było wielu skazańców.
Trasa wyprawy wiodła przez Atlantyk koło Wysp Kanaryjskich i Wysp Zielonego Przylądka. Mimo że część drogi do Przylądka Dobrej Nadziei była na tamte czasy już dobrze znana, rejs nie należał do łatwych. Vasco musiał radzić sobie z buntami załogi, z gwałtownymi sztormami oraz ze szkorbutem wśród załogi. 16 grudnia wyprawa minęła Fish River i kontynuowała żeglugę po wodach nieznanych Europejczykom. W dniu 25 grudnia wybrzeżu, które wówczas mijali nadano nazwę Natal (dosł. Boże Narodzenie). W styczniu osiągnęli wybrzeże dzisiejszego Mozambiku, kontrolowanego przez Arabów wschodniego wybrzeża Afryki, które stanowiło część sieci handlowej Oceanu Indyjskiego. Będąc tak daleko, da Gama wynajął w Malindi pilota, który poprowadził ekspedycję przez dalszą część drogi do Kalikat (Kozhikode) na południowo-zachodnim wybrzeżu Indii (20 maja 1498 r). Gwałtowne niekiedy negocjacje z miejscowymi władcami spotkały się z oporem handlowców arabskich. Ostatecznie jednak da Gama zdołał uzyskać niejasną ugodę handlową, lecz zmuszony był szybko odpłynąć kiedy radża Kalikatu zażądał aby, jako formę zabezpieczenia, pozostawił wszystkie towary. Da Gama zatrzymał towary, lecz pozostawił kilku Portugalczyków z poleceniem prowadzenia stacji handlowej (faktorii).
W drodze powrotnej wielu członków załogi zmarło na szkorbut. Do Portugalii dopłynęło tylko 55 osób. Po swoim powrocie do Portugalii we wrześniu 1499 roku da Gama został szczodrze nagrodzony jako człowiek, któremu udało się sfinalizować plan, którego realizacja zajęła osiem lat. Otrzymał tytuł „Admirała mórz indyjskich”, i 12 lutego 1502 roku pożeglował ponownie do Indii na czele floty składającej się już z dwudziestu okrętów w celu wyegzekwowania interesów portugalskich i zagarnięcia siłą towarów, których nie mógłby nabyć drogą pokojową. Dwa lata wcześniej wysłano Pedro Alvaresa Cabrala (w czasie swojej podróży odkrył on Brazylię), który stwierdził, że załoga faktorii handlowej została wymordowana, spotykając się z oporem Kalikatu.
Vasco da Gama zaatakował i wymusił okup od wschodnioafrykańskiego portu arabskiego Kilwa Kisiwani, który był zaangażowany w opór przeciw Portugalii. Da Gama prowadził działalność piracką przeciwko arabskim statkom handlowym, rozgromił flotę Kalikatu składającą się z około 29 okrętów i ostatecznie podbił to portowe miasto. W zamian za pokój otrzymał cenne koncesje handlowe i olbrzymią ilość łupów, co zapewniło mu wyjątkowe uznanie korony portugalskiej. Po powrocie do Portugalii otrzymał tytuł hrabiego Vidigueira i ziemie należące poprzednio do królewskiej rodziny Bragança.
Zdobywszy złowrogą reputację człowieka, który umie „naprawić” problemy pojawiające się w Indiach, został tam jeszcze raz wysłany w roku 1524 z zamiarem zastąpienia niekompetentnego wicekróla posiadłości portugalskich Eduardo de Menezesa, lecz zmarł wkrótce po przybyciu do Kalikatu. Pochowany został w pierwszym katolickim kościele Indii, kościele św. Franciszka w Koczin, lecz w roku 1539 jego szczątki przeniesiono do Portugalii i pochowano ponownie w Vidigueira. Obecnie sarkofag ze szczątkami Vasco da Gamy, zbudowany w stylu manuelińskim, znajduje się w klasztorze Hieronimitów w Belém, na zachodnim przedmieściu Lizbony.
******************************************************************************************************************************

1898 Honduras – Republika Hondurasu to państwo w Ameryce Środkowej pomiędzy Morzem Karaibskim a Oceanem Spokojnym (Zatoka Fonseca). Graniczy z Gwatemalą, z Nikaraguą i z Salwadorem. Do Hondurasu należą również przybrzeżne wyspy, z których największe to Wyspy Bahia. Wewnątrz kraju ciągnie się kilka pasm górskich pochodzenia wulkanicznego. Najwyższy szczyt to Cerro Las Minas (2890 m n.p.m.). W okresie przedkolumbijskim Honduras był objęty wpływami cywilizacji Majów. W 1502 roku do Hondurasu dotarł Krzysztof Kolumb. Odkryty i podbity przez Hiszpanów w 1524 roku (Honduras podbił Pedro de Alvarado). W 1535 roku stał się częścią wicekrólestwa Nowej Hiszpanii. Walki z Indianami trwały do 1578 roku, kiedy zdobyto Tegucigalpę – stolicę kraju. Hiszpanie wprowadzili katolicyzm i obowiązujący, urzędowy język hiszpański. W 1821 roku Honduras uzyskał niepodległość -wyzwolił się spod zależności od Hiszpanii stając się częścią Meksyku. Od 1823 roku wchodził w skład Zjednoczonych Prowincji Ameryki Środkowej. Stolicą państwa została w 1824 roku Tegucigalpa a prezydentem Zjednoczonych Prowincji generał Francisco Morazan. W 1838 roku związek ten został rozwiązany, Honduras uzyskał pełną niepodległość, a w następnym roku otrzymał pierwszą konstytucję. Przez wiek XIX trwają ciągle drobne konflikty graniczne z sąsiadami. Pod koniec XIX wieku kraj dostaje się w strefę wpływów Stanów Zjednoczonych Ameryki. Interesy USA były reprezentowane przez amerykańskich plantatorów skupionych w United Fruit Company. Od początku XX wieku nasilał się wpływ koncernów amerykańskich, które opanowały eksport bananów i hodowlę zwierząt. Stany Zjednoczone kilkakrotnie interweniowały zbrojnie w obronie swych interesów w tym kraju.

***************************************************************************************************************************************************************

1898 Węgry -W wyniku wieloletnich dążeń Węgrów, w 1867 roku Cesarstwo Austriackie zostało przekształcone w dualistyczną monarchię Austr-Węgier. Węgry uzyskały swobodę w sprawach wewnętrznych. Rozpoczęto intensywną rozbudowę gospodarki, podniósł się poziom życia, a edukacja stała się całkowicie narodowa. Jednocześnie zaczął się proces madziaryzacji, szczególnie silny wśród Słowaków, Rumunów i Rusinów (Chorwaci z silną burżuazją oparli się madziaryzacji, uzyskując w ramach Korony św. Stefana autonomię). Aż do końca Austro-Węgier nie wprowadzono w węgierskiej części powszechnego prawa wyborczego, co spowodowało, iż nie-Węgrzy zawsze pozostawali w mniejszości w organach ustawodawczych. Kwestie spraw zagranicznych, finansów oraz wojska (nie licząc wojsk tzw. II rzutu – obrony krajowej – (Magyar-Kiralyi Honvedseg) nadal pozostały w gestii Wiednia. Na znaczku pokazano koronę świętego Stefana, kopertę, trąbkę pocztową oraz napis Królewska Poczta Węgier.

**********************************************************************************************************************************************************************************

1898-1899 zn2.jpgStany Zjednoczone Ameryki Północnej(USA) – Znaczek przedstawia Beniamina Franklina (wg popiersia Houdona). Beniamin Franklin (1706-1790) to wybitna postać: uczony, filozof i wynalazca (wynalazł piorunochron). Był współautorem Deklaracji Niepodległości Stanów Zjednoczonych i uczestnikiem pokojowych rokowań z Anglią w Wersalu. To on doprowadził do uznania przez Anglię niepodległości Stanów Zjednoczonych w 1782 roku.

W latach 1757-75 reprezentował w Anglii kolonie broniąc amerykańskiego stanowiska w sprawie podatków nakładanych na kolonie przez rząd angielski. Do roku 1775 był ministrem poczty kolonii angielskich. Będąc reprezentantem Pensylwanii przy rządzie brytyjskim wyjeżdża do Paryża jako poseł. Tam, w 1776 roku będąc członkiem II Kongresu Kontynentalnego zostaje współautorem Deklaracji Niepodległości Stanów Zjednoczonych. Jest jednym z najaktywniejszych uczestników pokojowych rokowań z Anglią prowadzonych w Wersalu. W tym czasie, w 1777 roku wojska angielskie kapitulują pod Saratogą. W obliczu regularnej wojny (wypowiedzianej Anglii przez kolonistów) Francja staje otwarcie po stronie wolnych stanów amerykańskich i finansuje ich wojnę o niepodległość. Łącznie na ten cel przeznacza kwotę około 18 milionów liwrów. W 1778 roku Benjamin Franklin, występując w imieniu amerykańskich republik, zawiera pakt z Francją, do którego w następnym roku przyłącza się także Hiszpania. Na intensywny handel Holandii z amerykańskimi stanami Anglia odpowiada wypowiedzeniem wojny Holandii.  W 1782 roku Beniamin Franklin doprowadził do uznania przez Anglię niepodległości Stanów Zjednoczonych. W latach 1785-87 brał czynny udział w pracach nad konstytucją amerykańską. W 1790 roku wnioskował w Kongresie zniesienie niewolnictwa. Często występował przeciw dziedzicznym przywilejom. Jego działalność naukowa wiąże się z utworzeniem w 1727 roku klubu „Junto”, przekształconego w 1743 roku w Amerykańskie Towarzystwo Filozoficzne. Prowadził badania nad elektrycznością (wynalazł piorunochron), nad przemieszczaniem się cyklonów, nad właściwościami Golfstromu. Miał duży udział w tworzeniu akademii przekształconej potem w Uniwersytet w Pensylwanii.

************************************************************************************************************************************************************************************************

1898-1899 Haiti- Na znaczku Republiki Haiti przedstawiono jej ówczesnego prezydenta Simona Sama. Haiti to wyspa do której K. Kolumb dotarł w 1492 roku i nazwał ją Hispaniolą; pod tą nazwą weszła w skład hiszpańskiego imperium kolonialnego (później — Santo Domingo). W XVI w. ludność autochtoniczna została niemal całkowicie wyniszczona. Zachodnia część wyspy, penetrowana przez francuskich piratów, którzy już 1644 założyli Port-de-Paix, w 1697 roku przeszła we władanie Francji (Saint-Domingue). W XVIII w. kolonia francuska przeżywała rozkwit — Francuzi rozwinęli uprawę trzciny cukrowej, kawy, indygo, bawełny, sprowadzając do pracy na plantacjach niewolników z Afryki, którzy pod koniec wieku stanowili większość mieszkańców kolonii. W 1791 roku na wyspie wybuchło powstanie niewolników pod wodzą kapłana wudu. Przywódców murzyńskich, w tym m.in. F.D. Toussainta Louverture’a, wsparli rywalizujący z Francuzami Hiszpanie. W 1793 roku zostało zniesione niewolnictwo; w 1794 Toussaint przeszedł wraz ze swym oddziałem na stronę Francji i po okresie walk wewnętrznych oraz po zwycięstwie nad wojskami interwencyjnymi hiszpańskimi (1796) i brytyjskimi (1798) proklamował w 1801 roku konstytucję Saint-Domingue, autonomicznego państwa sprzymierzonego z Francją, i ogłosił się jego dożywotnim gubernatorem. Niepodległościowe aspiracje Toussainta spowodowały zbrojną interwencję francuską (uczestniczyli w niej także żołnierze Legionów polskich). Toussainta obalono, a Francuzi zaczęli przywracać dawne porządki. Obawy przed przywróceniem niewolnictwa przyczyniły się do wybuchu w 1802 kolejnego powstania, które przerodziło się w wojnę o niepodległość pod przywództwem J.J. Dessalinesa. Skupił on wokół siebie zarówno oddziały Murzynów, jak i Mulatów i pokonał Francuzów. W wyniku tej wojny 1 stycznia 1804 roku proklamowano niepodległość Saint-Domingue (odtąd p.n. Haiti), a Dessalines ogłosił się cesarzem (Jakub I) i podjął nieudaną próbę zdobycia wschodniej części wyspy. Polityka wewnętrzna cesarza nasiliła konflikty między Murzynami a Mulatami — w czasie buntu mulackich właścicieli ziemskich w 1806 roku Dessalines został zamordowany, a państwo rozpadło się: na północy powstało Państwo Haiti (od 1811 roku Królestwo Haiti), rządzone przez gen. H. Christophe’a (król Henryk I) i wojskowo-ziemiańskie elity murzyńskie, w południowej i zachodniej części ukształtowała się mulacka Republika Haiti, gdzie urząd prezydenta sprawowali kolejno: A. Pétion (1806–18) i J.P. Boyer (1818–20). W 1820, po buncie wojska i arystokracji w Królestwie Haiti i samobójczej śmierci Christophe’a, prezydent Boyer zjednoczył oba państwa i do 1843 roku sprawował urząd prezydenta; w 1822 roku zajął także niepodległą od 1821 roku wschodnią część wyspy (Dominikanę). Francja uznała niepodległość Haiti w zamian za wysokie odszkodowania dla byłych właścicieli ziemskich. Konieczność ich spłaty skłoniła Boyera do przywrócenia wpółniewolniczego systemu wielkoplantacyjnego; zrodziło to opozycję, która obaliła Boyera. W całym kraju wybuchły zamieszki. Od osłabionego Haiti w 1844 roku oderwała się Dominikana. W 1847 roku prezydentem został gen. F. Soulouque (od 1849 cesarz Faustyn I), opierający swą władzę na elitach murzyńskich i dążący do odbudowania wielkiego Haiti. Nieudane zbrojne próby przyłączenia Dominikany osłabiły państwo. Po obaleniu Faustyna I, w 1859 przywrócono republikę, ale panowała w niej anarchia i polityczno-rasowe konflikty między ludnością murzyńską i mulacką, a zacofana gospodarka była uzależniona od obcych kapitałów; taki stan utrzymał się do 1915. Znaczek pochodzi z czasów istnienia tej republiki.

********************************************************************************************************************************************************************************************

30.jpg

1899 Kolumbia (Colombia) – Departament Antioquia, Kolumbia uzyskała niepodległość w 1819 roku po bitwie pod Boyaca. Wraz z Ekwadorem i Wenezuelą utworzyła republikę Wielkiej Kolumbii. Na znaczkach (kilku wybranych z serii) przedstawiony jest generał Jose Maria Cordoba, bardzo ciekawa postać. Żył krótko, w latach 1799-1829, był generałem kolumbijskim, uczestnikiem walk niepodległościowych z Hiszpanami. W 1828 roku został ministrem wojny w rządzie Kolumbii. W 1829 roku stanął na czele buntu przeciwko Simonowi Bolivarowi ale został pokonany i zabity. Kolumbia uzyskała niepodległość w 1819 roku po zwycięskiej bitwie stoczonej przez Bolivara z Hiszpanami pod Boyaca. Na kongresie w Angosturze Bolivar proklamował powstanie Republiki Wielkiej Kolumbii w miejsce dotychczasowego hiszpańskiego wicekrólestwa Nowej Granady. W skład Wielkiej Kolumbii początkowo wchodził też Ekwador i Wenezuela. W 1830 roku kraje te odłączyły się od Wielkiej Kolumbii. Republika Kolumbia powstała w 1886 roku. W 1903 roku od Kolumbii odłączyła się Panama, która ogłosiła niepodległość

****************************************************************************************************************************************************************************************

1899 Argentyna (Republica Argentina) – W 1516 roku Hiszpan J. Diaz de Solis odkrył ujście La Platy. W 1536 roku założono Buenos Aires a w 1776 roku utworzono wicekrólestwo La Platy, ze stolicą w Buenos Aires. W 1816 roku kongres w San Miguel de Tucuman ogłosił niepodległość Argentyny, lecz rzeczywista jedność kraju stała się faktem dopiero w 1862 roku. Kobieta wsparta na tarczy herbowej na tle zachodzącego słońca symbolizuje tę jedność i niepodległość. Znaczek wydano w czasie, kiedy wraz z masowym napływem emigrantów z Europy, głównie z Włoch ( „Od Apeninów do Andów”), gospodarka argentyńska przeżywała burzliwy rozwój. Stworzono tam warunki sprzyjające rozwojowi gospodarczemu związanemu z hodowla bydła i owiec, oraz z rozbudową sieci kolejowej. W stosunku do miejscowych Indian stosowano politykę podboju i niewolnictwa. Powstawała warstwa liberalnej oligarchii wielkich właścicieli ziemskich i eksporterów. Te stosunki własnościowe oraz uzależnienie gospodarki od obcych kapitałów powodowały tworzenie się radykalnej opozycji.

*******************************************************************************************************************************************************************************************

31.jpg 1899 Austria (Osterreich) – głowa antycznego boga Merkurego, który w tym wypadku symbolizuje handel. W Austrii od Wiosny Ludów, czyli od 1848 roku panuje Franciszek Józef I. Jego rządy jeszcze dzisiaj są często idealizowane jako czas ładu, tolerancji i dobrobytu.

*******************************************************************************************************************************************************************************************************

32.jpg 1899 Austria (Osterreich) – cesarz Franz Joseph I, cesarz Austrii i król Węgier. Dlatego napis wokół głowy cesarza, ozdobionej wieńcem z liści wawrzynu, wąsami i słynnymi bokobrodami, głosi, że znaczki wydała Cesarsko-Królewska Poczta Austriacka.

**************************************************************************************************************************************************************************************************

33.jpg

1899 Szwajcaria (Helvetia) - skromny znaczek, na którym pojawił się jednak charakterystyczny znak rozpoznawczy Szwajcarii – krzyż równoramienny. Początek Szwajcarii dał związek wieczysty zawarty w 1291 roku przez trzy leśne kantony: Uri, Schwyz i Unterwalden. W 1513 roku Związek Szwajcarski obejmował 13 kantonów. W 1848 roku uchwalono konstytucję, która wprowadziła państwo związkowe i rząd centralny z siedzibą w Bernie. Obecna Szwajcaria – Konfederacja Szwajcarska, składa się z 23 kantonów.

**********************************************************************************************************************************************************************************************

34.jpg

1899 Szwajcaria (Helvetia) – Kobieca postać z włócznią w prawej ręce i tarczą z herbem Szwajcarii w lewej – to alegoryczna postać Helvetii. Datownik utrwalił datę 5 XII 02 (1902). W 1874 roku wprowadzono w Szwajcarii prawo referendalne a w 1891 prawo inicjatywy ludowej. W czasie zbliżającej się I wojny światowej (podobnie jak i w czasie II wojny światowej) Szwajcaria zachowała neutralność i wspierała działalność humanitarną.

********************************************************************************************************************************************************************************************

1899 Japonia – Typowe znaczki z Kraju Wschodzącego Słońca – w centrum wszystkich trzech prezentowanych znaczków umieszczono symbol słońca. Wojskowa interwencja państw zachodnich w latach 1854-1864 zmusiła Japonię do otwarcia na handel międzynarodowy. W 1867 roku ostatni szogun Yoshinobu zrzekł sie władzy, którą przejął cesarz Mutsuhito (panujący do 1912 roku). Zaczęto wprowadzać instytucje na wzór zachodni (konstytucja 1889) w celu stworzenia z Japonii potęgi politycznej i gospodarczej. Nastąpił okres ekspansji terytorialnej. W wyniku wojny z Chinami, prowadzonej w latach 1894-1895) Japonia zdobyła Tajwan. Zwycięstwo w wojnie z Rosją w 1905 roku przyniosło Japonii wpływy w Mandżurii i Korei (anektowanej w 1910 roku). W czasie I wojny światowej, już za czasów cesarza Yoshihito (panującego do 1926roku), Japonia stanęła po stronie aliantów, dzięki czemu po wojnie otrzymała niemieckie posiadłości w Chinach i na Pacyfiku.

*****************************************************************************************************************************************************************************************

1899 Holandia (Nederland) – na tej serii znaczków pokazano królową Wilhelminę żyjącą w latach 1880-1962 a panującą w Holandii w latach 1890-1948, córkę Wilhelma III. 35.jpgW okresie jej niepełnoletności, to jest w latach 1890-1898, regencję sprawowała jej matka Emma. W 1901 roku poślubiła księcia Henryka Mecklenburg-Schwerin, ale w czasie I wojny światowej Holandia zachowała neutralność. W czasie II wojny światowej, po najeździe Niemiec hitlerowskich na Holandię, królowa Wilhelmina w 1940 roku emigrowała wraz z rządem do Londynu , gdzie proklamowała dalsze prowadzenie wojny. Jej postawa stała się dla Holendrów symbolem walki z agresją hitlerowską. W 1948 roku abdykowała na rzecz córki Juliany

************************************************************************************************************************************************************************************

36.jpg

1899 Holandia (Nederland) – Proste znaczki pokazujące jedynie wartości w owalnych tarczach. W czasie, kiedy wydano te znaczki w Holandii powstała partia socjalistyczna, przeprowadzono ważne reformy społeczne , nastąpił rozwój ruchu związkowego.

**************************************************************************************************************************************************************************************

1899 Indie Holenderskie (Ned.-Indie)- To dzisiejsza Indonezja, której niepodległość, proklamowaną przez późniejszego prezydenta Sukarno w 1945 roku, Holandia uznała dopiero w 1949 roku. Trudno było Holandii wyrzec się tej bardzo cennej i od dawna eksploatowanej kolonii. Już w 1602 roku powstała holenderska Kompania Wschodnioindyjska, która podporządkowała sobie jawajskie sułtanaty. W 1641 roku Holendrzy zdobyli Malakkę a w 1799 roku Indonezja stała się holenderską kolonią. W latach 1830-1860 stopniowo wprowadzono system przymusowej pracy ludności miejscowej wzbogacający metropolię. Nasilenie dążeń niepodległościowych nastąpiło dopiero na początku XX wieku. Na znaczku przedstawiona została królowa Wilhelmina. Inną kolonią holenderską była Gujana (Surinam). Pasmo górskie na Wyżynie Gujańskiej, długości około 100 kilometrów, nazwano Górami Wilhelminy (najwyższy szczyt – Tafelberg wznosi się na wysokość 1280 m nad poziom morza).

***********************************************************************************************************************************************************************************

37.jpg

1900 Niemcy (Deutsches Reich) – Znaczki wydane przez Pocztę Rzeszy przedstawiaja popiersie Germanii w różnych kolorach. Na znaczku czerwonym (o wartości 10 fenigów) widoczny jest stempel poczty we Wrocławiu (Breslau) z datą 2.6.19. Cesarstwo Niemieckie jest w pełni rozkwitu, trwa gwałtowny rozwój przemysłowy. Powstaje też silna partia socjaldemokratyczna.

**********************************************************************************************************************************************************************************************

1900 Francja (Republika Francuska)   W tym czasie Francja znowu jest jedną z potęg militarnych i gospodarczych, znowu stara się mieć decydujący głos w sprawach europejskich i światowych. Narasta konkurencja i wyścig w podziale wpływów na rynkach światowych. Pierwsze 4 znaczki głoszą chwałę Francji, która pierwsza upomniała się o prawa człowieka (Droits de l’homme).

**********************************************************************************************************************************************************************************************

1900 Urugwaj (Republica Oriental del Uruguay) – Na znaczku przedstawiono jakąś postać alegoryczną – kogo ma utożsamiać (wolność, pokój  czy sprawiedliwość) – nie ustalono. Urugwaj, leżący nad Oceanem Atlantyckim u ujścia La Platy, odkrył podróznik hiszpański Juan Diaz de Solis. Około 1726 roku Hiszpanie zbudowali twierdzę Montevideo. W 1821 roku po upadku powstania Jose Artigasa, który jest bohaterem narodowym Urugwaju, kraj został przyłączony do Brazylii. W 1828 Urugwaj wciśnięty pomiędzy dwa znacznie większe państwa (Brazylię i Argentynę) uzyskał niepodległość. W czasie, kiedy wydano prezentowany znaczek kraj był szybko rozwijającą się, demokratyczną republiką.

***********************************************************************************************************************************************************************************************

38.jpg

1900 Belgia (Belgique-Belgie) – Znaczek o wartości 10 c przedstawia króla Leopolda II, zaprezentowanego już na znaczku z 1886 roku (nr 11). Stempel na znaczku przybito 10 czerwca 1901 roku. Ciekawą jest przywieszka, na której napis w dwóch językach; francuskim i flamandzkim, głosi, aby przesyłki nie dostarczać w niedzielę. Był to napis informacyjny dla doręczycieli, drukowany w Belgii tylko w latach 1891-1913.

.

****************************************************************************************************************************************************************************************************

1900 Francja (Republique Francaise) – znaczek typu „Merson” z pierwszej serii tego wzoru, potem powielanego w innych barwach i nominałach w latach 1906, 1920, 1925/26 i 1927. Dzięki rozwojowi przemysłu i zyskom czerpanym z kolonii Francja znowu staje się jedną z głównych potęg gospodarczych i politycznych.

*******************************************************************************************************************************************************************************************************

028a029a 1900 Bośnia i Hercegowina – Oba znaczki pochodzą z okupowanej przez Austro-Węgry Bośni i Hercegowiny. Stąd napisy czytelne na odbitych stemplach: K. und K. Milit.Post, czyli Cesarsko-królewska poczta wojenna. Na znaczku o nominalnej wartości 5 hellerów widoczna jest także nazwa miasta Visegrad, a na znaczku wartości 10 hellerów wyraźna data: 9.3.03.
************************************************************************************************************************************************************************

1900 Niemiecka Afryka Południowo-Zachodnia (Deutsch- Sudwest-Afrika) Niemiecka kolonia istniejąca w Afryce w latach 1884-1915. Zaczęło się od tego, że niemiecki kupiec Adolf Luderitz kupił od miejscowego wodza plemiennego ziemie w okolicach Angra Pequena. W 1884 roku przekazał ten obszar pod opiekę władz niemieckich. Po zdławieniu w 1904 roku powstania ludu Herero (Hotentotów) napłynęły nowe fale osadników z Niemiec. Do 1914 roku mieszkało tam już prawie 13 tysięcy Niemców. W 1915 roku tereny te zajęły wojska południowoafrykańskie, walczące u boku Brytyjczyków. Po wojnie Brytyjczycy przekazali kolonię Republice Południowej Afryce jako terytorium mandatowe Ligi Narodów. Ostatecznie, dopiero w 1990 roku terytorium to odzyskało niepodległość i dzisiaj jest to Namibia.

********************************************************************************************************************************************************************************************************

1900 Tasmania Prezentowany znaczek pochodzi z 8-znaczkowej serii prezentującej krajobrazy wyspy odkrytej w 1642 roku przez Van Diemena. Do 1857 roku wyspa nazywała się Ziemią Van Diemena. Dopiero Brytyjczycy zmienili jej nazwę kiedy została ich kolonią. W 1901 roku Tasmania została włączona do Konfederacji australijskiej. Na znaczku przedstawiono szczyt Mount Wellington.

*******************************************************************************************************************************************************************************************************************
1900 Brazylia (Stany Zjednoczone Brazylii)
Brazylia została kolonią portugalską od 1500 roku, kiedy objął ją w posiadanie Pedro Alvarez Cabral. W XVIII wieku, w odróżnieniu od kolonii hiszpańskich, w Brazylii dopuszcza się Kreolów do wyższych szczebli administracji. Dzięki temu antagonizmy pomiędzy Kreolami a ludnością przybyłą z Portugalii były mniejsze niż w koloniach hiszpańskich. Podobnie jak w całej Ameryce Południowej wielkie zmiany nastąpiły w „okresie napoleońskim”.
Kiedy w 1807 roku wojska francuskie wkroczyły do Portugalii, regent, książę Jan udał się do Brazylii. Aby zjednać sobie Kreolów, w 1815 roku przekształcił kolonię w królestwo, związane z metropolią unią realną.
Po upadku Napoleona, od 1816 roku już formalnie zasiadał na tronie portugalskim jako Jan VI. W 1820 roku musiał wracać do Portugalii; w Brazylii, pozostawił jako regenta swego syna Pedra.
W Brazylii tymczasem narastały dążenia do zerwania unii z Portugalią. W 1822 roku ruch zbrojny tych środowisk doprowadził do proklamowania niepodległości Brazylii. Ale związków z metropolią nie zerwano całkowicie. Regent przyjął tytuł cesarza Brazylii, zaakceptował postulat uchwalenia konstytucji i jako Pedro I rozpoczął panowanie. W 1824 roku, mimo zastrzeżeń cesarza, uchwalono konstytucję. Oderwanie się Urugwaju oraz naruszenie przez cesarza konstytucji, spowodowały w 1831 roku jego abdykację na rzecz syna, Pedra II. Nie uspokoiło to nastrojów społecznych.
W latach 1835-1844 a następnie 1848-1849 mają miejsce powstania pod wodzą republikanów, których rezultatem było ostateczne zniesienie niewolnictwa w 1888 roku. W końcu sojusz armii i republikanów doprowadził do obalenia cesarstwa. Jesienią 1889 roku na czele republikanów stanął cieszący się poważaniem weteran wojenny, pułkownik Deodoro da Fonseca. Cesarz dobrowolnie abdykował i opuścił kraj. Deodoro da Fonseca stanął na czele państwa. W 1891 roku został pierwszym prezydentem republiki. Hasłem republiki było „Porządek i postęp” (Ordem e Progresso). W 1891 roku weszła w życie konstytucja republikańsko-federalistyczna, wzorowana na konstytucji Stanów Zjednoczonych (nawet dotychczasowe prowincje przemianowano na stany). Stąd napis na znaczku „Estados Unidos Brazil” – Stany Zjednoczone Brazylii a postać na nim widniejąca ma symbolizować Wolność.
*****************************************************************************************************************************************************************************************************************
1900 Gwatemala (Guatemala)
Przed przybyciem Hiszpanów na terenie obecnej Gwatemali mieszkali Indianie należący do kultury Majów. W 1523 tereny dzisiejszej Gwatemali zostały odkryte i podbite przez hiszpańskich konkwistadorów (Pedro de Alvarado), którzy założyli tam kolonię wchodzącą w skład Nowej Hiszpanii. W 1821 Gwatemala uzyskała niepodległość, wkrótce potem kraj był okupowany przez Meksyk. W 1839 proklamowana została niepodległa republika. Na znaczku przedstawiono godło republiki (dzisiaj godło to wzbogacone jest jeszcze o skrzyżowane dwie szable i dwa karabiny). Na karcie widnieje napis: „Libertad 15 de Septiembre de 1821″.