Henryk Sienkiewicz
Henryk Sienkiewicz urodził się w Woli Okrzejskiej w 1846 roku, zmarł w Vavey (Szwajcaria) w 1916 roku. Lata 1876-1879 spędził w Ameryce i Europie. Po wybuchu I wojny światowej mieszkał w Szwajcarii, gdzie organizował pomoc ofiarom wojny w Polsce. Nowele: „Szkice węglem”, „Janko Muzykant”, „Za chlebem”- powstały w 1880 roku, „Latarnik” – w 1882 roku. Sławę przyniosły mu powieści historyczne: Trylogia „Ogniem i mieczem”, „Potop”, „Pan Wołodyjowski”, którą pisarz stworzył w latach 1884, 1886 i 1888 oraz „Krzyżacy” (1900). Sienkiewicz jest laureatem nagrody Nobla z 1905 roku, którą otrzymał za powieść „Quo Vadis?”, napisaną w 1896 roku. Powieść dla dzieci i młodzieży „W pustyni w puszczy” powstała w 1911 roku. Powieści współczesne: „Bez dogmatu” (1891), „Rodzina Połanieckich” (1895), „Wiry” (1910) miały mniejsze powodzenie. Naszego laureata Nagrody Nobla z 1905 roku uhonorowali Szwedzi. Na znaczku z 1965 roku przedstawiono go razem z laureatem w dziedzinie medycyny – Robertem Kochem.